Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Κάθε Αρχή Και Δύσκολη



Του Νάσου Αμπουέλ

http://s.enet.gr/resources/2013-06/ert308-thumb-large.jpgΗ χθεσινή μέρα ήταν πραγματικά ιστορική.  Είναι από εκείνες τις στιγμές που θα αφηγείσαι στα παιδιά σου, ίσως και στα εγγόνια σου, και θα συζητάς με τους φίλους σου όταν θα κάνεις αναδρομές στο παρελθόν σου.  Η ΕΡΤ δεν υπάρχει πλέον από χθες το βράδυ.  Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι μαζί της αποθνήσκει και η δημόσια τηλεόραση όπως πολύ έσπευσαν να υποστηρίξουν.  Ούτε βέβαια πρόκειται για «πραξικόπημα», «χουντικό διάταγμα», «δικτατορικό όρντινο» και πρωτοβουλία «αυταρχικής ολιγαρχίας» όπως δηλώνουν πολλοί.  


Ας το πάρουμε το θέμα από την αρχή.  Ο άμεσος λόγος που έπαυσε να λειτουργεί η ΕΡΤ και να ισχύει γενικότερα ως νομικό πρόσωπο, είναι πράγματι για να εκπληρωθεί η συμβατική υποχρέωση της χώρας για απολύσεις 2.000 δημοσίων υπαλλήλων μέχρι τον Ιούνιο.  Θα μου πείτε γιατί δεν έγιναν νωρίτερα οι απολύσεις και σε άλλους φορείς επιλεκτικά για να μην χρειαστεί να προβεί η κυβέρνηση σε τέτοια πρωτοβουλία; Κυρίως διότι ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρυθμίσεως, με την νομική και θεσμική παρεμβολή του Υπουργού Δικαιοσύνης, ηρνείτο να προχωρήσει ταχέως τις διαδικασίες για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, όντας δέσμιος των ιδίων ιδεολογικών κόμπλεξ που απέτρεψαν την αποσυμφόρηση του Δημοσίου από το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια.  Αυτή την ερμηνεία υποδεικνύουν έγκυρες πηγές, ενώ ευθύνες στον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρυθμίσεως επιρρίπτει και ο Πρωθυπουργός, ο οποίος επανειλημμένα από τον Ιανουάριο είχε συναντηθεί μαζί του για να τον πιέσει να επιτελέσει το έργο του υπουργείου του.  Δυστυχώς, δεν μπορεί ο Πρωθυπουργός να τον αντικαταστήσει, καθώς τον στηρίζουν τα δύο κεντρο-αριστερά κόμματα της κυβερνήσεως. 

Τώρα που έφτασε η τρόικα, η κυβέρνηση αντικειμενικά έπρεπε να πάρει δραστικά μέτρα για να μην φανεί και αυτή αναξιόπιστη στο εξωτερικό όπως οι παλαιότερες.  Εάν για άλλη μια φορά ενεφανίζετο η Ελληνική κυβέρνηση απρόθυμη να μειώσει το ογκώδες Δημόσιο, η σχετική αξιοπιστία της κυβερνήσεως Σαμαρά που έχει αποφέρει θετική ανταπόκριση στις αγορές θα πήγαινε στράφι, ενώ οι δανειστές μας (Ευρωπαίοι κυρίως) θα πείθονταν ότι πάλι έχουν να κάνουν με «μια από τα ίδια».  Συνεπώς, ο στόχος έπρεπε να εκπληρωθεί, παρά την ενδοκυβερνητική εμπλοκή.

Πέραν τούτου, φαίνεται πως ήταν γνωστό στα κόμματα της συγκυβερνήσεως (δηλαδή και στο ΠΑΣΟΚ και στην ΔΗΜΑΡ) ότι το Μέγαρο Μαξίμου επεδίωκε την εξυγίανση ενός μεγάλου και βαρυσήμαντου δημοσίου οργανισμού για να σηματοδοτήσει μια νέα μεταρρυθμιστική ορμή που θα είναι ικανή να παραβλέπει ακόμη και τα ισχυρότερα συντεχνιακά συμφέροντα.  Υπό αυτό το πρίσμα, η ΕΡΤ ήταν ιδανική λύση, διότι ουδείς αμφισβητεί πως η κρατική τηλεόραση είχε διολισθήσει σε άνδρο πελατειακών συναλλαγών, σπατάλης και αδιαφάνειας και ότι συγκέντρωνε τα πιο ισχυρά συνδικαλιστικά σωματεία, αυτά των δημοσιογράφων, που είναι ικανά να ανατρέψουν καταστάσεις και να καθορίσουν εξελίξεις με τα «δελτία των οκτώ».  Τέλος, ήταν ένας υπερστελεχωμένος φορέας (απασχολούσε περίπου 3.000 υπαλλήλους) εν συγκρίσει με άλλα δημόσια κανάλια, όπως το BBC, ενώ οι υπηρεσίες του δεν ανταποκρίνονταν στο οικονομικό του βάρος για τον Έλληνα φορολογούμενο.

Από την μία, το κλείσιμο της ΕΡΤ αυξάνει προσωρινά τον αριθμό ανέργων κατά 2.565.  Αυτό από μόνο του είναι επώδυνο για μια κοινωνία που δοκιμάζεται από την ανεργία.  Ωστόσο, η κυβέρνηση ανεκοίνωσε ταυτόχρονα ότι θα προσληφθούν ισάριθμοι υπάλληλοι μέσω ΑΣΕΠ για να καλύψουν κενά στην υγεία και στις υπηρεσίες (π.χ. ΚΕΠ), ενώ μαθαίνω ότι θα προσληφθεί και προσωπικό στις εισαγγελίες που λυγίζουν υπό το βάρος τον αμέτρητων δικογραφιών με αποτέλεσμα να καθυστερούν δικαστικές υποθέσεις.  Έτσι, μεταφέρεται εμμέσως προσωπικό εκεί που χρειάζεται, ενώ η λειτουργία του κράτους αναβαθμίζεται με την εισαγωγή υπαλλήλων υψηλής ποιότητος μέσω διαγωνισμού, μακριά (όσο είναι δυνατόν στην Ελλάδα) από κομματικές παρεμβάσεις.

Το πιο σοβαρό πρόβλημα που προτάσσουν οι περισσότεροι είναι η ενταφίαση της δημοσίας τηλεοράσεως.  Εν πρώτοις, συμφωνώ απόλυτα ότι πρέπει να υπάρχει δημόσια τηλεόραση και δεν νομίζω ότι η ΝΔ ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα σε αυτήν την χώρα υποστηρίζει το αντίθετο.  Όμως, το ζήτημα εδώ δεν είναι εάν θα υπάρχει δημόσια τηλεόραση, καθώς η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην επανασύσταση της.  Το μείζον είναι τι είδους δημόσια τηλεόραση θα υφίσταται.  Αυτό θα έπρεπε να απασχολεί τον δημόσιο διάλογο και τις τοποθετήσεις των κομμάτων, των διανοουμένων και τον πνευματικών ιδρυμάτων.  Επ’ αυτού υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν για όλους να συνεισφέρουν με καινοτόμες ιδέες στην αναγέννηση της δημοσίας τηλεοράσεως σε νέα θεμέλια, με νέο διοικητικό σχήμα, με θεσμική υπόσταση που θα επιτρέπει την ανεξαρτησία της από τους κομματικούς ιστούς και με νέο πρόγραμμα που θα εναρμονίζεται με την οικονομική πραγματικότητα και θα αναβαθμίζει το αγαθό αυτό.   

Όσο για τα αθλητικά γεγονότα που πρόβαλλε η ΕΡΤ, διαβάζω ότι θα εκχωρηθούν σε ιδιωτικούς σταθμούς δημοσίας εμβέλειας, όπως γίνεται εξ άλλου σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, άρα δεν τίθεται θέμα ρητρών παραβιάσεως υπαρχόντων συμβολαίων. 

Εκεί ακούω την εξής ένσταση: Γιατί δεν έγινε η εξυγίανση χωρίς να διακοπεί προσωρινά η δημόσια τηλεόραση; Είμαι ευαίσθητος σε αυτή την ένσταση καθώς την ίδια πρόταση για την ΕΡΤ προέκρινα και εγώ πριν λίγο καιρό.  Ωστόσο, από όσα διαβάζω και από όσα θυμάμαι, είναι δύσκολο και χρονοβόρο, αν όχι ακατόρθωτο, να γίνει εξορθολογισμός στην ΕΡΤ όσο εξέπεμπε και αυτό διότι δεν γίνεται αξιολόγηση 3.000 ατόμων όσο το κανάλι είναι στον αέρα.  Πιστεύω ότι αρκετοί θα αμφισβητήσετε αυτήν την θέση.  Αναλογιστείτε όμως τις προσπάθειες των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου να εξυγιάνουν την ΕΡΤ και θυμηθείτε την πρόδηλη αποτυχία τους, είτε για διοικητικούς είτε για πολιτικο-κομματικούς λόγους.       

Συνοψίζοντας, δεν απωλέσαμε κανένα δημοκρατικό δικαίωμα, όπως ισχυρίζονται πολλοί, ενώ αντίθετα μας παρουσιάζεται η ευκαιρία να εκσυγχρονίσουμε την κρατική τηλεόραση που μέχρι πριν λίγο επικρίναμε συνεχώς.  Σε αυτό το ζήτημα πρέπει να ελέγξουμε την κυβέρνηση: εάν δηλαδή μπορεί να σχεδιάσει μια καλύτερη δημόσια τηλεόραση.   

Εν κατακλείδι, θέλω να εκφράσω την μεγάλη εντύπωση που μου έκανε η ψηφοθηρική παρέλαση της αντιπολιτεύσεως.  Μέσα σε διάστημα τεσσάρων (το πολύ!) ωρών, εμφανίστηκαν από το πουθενά Τσίπρας, Καμμένος, Κουτσούμπας.  Σύντομα υψώθηκαν σημαίες του ΣΥΡΙΖΑ στο πλήθος, ενώ άρχισαν και τα συνθήματα περί «χούντας» που δεν τελείωσε το ’73.  Επί τη ευκαιρία της συλλογικής μας ιστορικής διαδρομής στην γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου και στο Ολοκαύτωμα, δεν θα έβλαπτε μερικούς να θυμηθούμε τι πραγματικά σημαίνει δικτατορία, λογοκρισία, «βίαιη καταστολή» και «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» για να εκτιμήσουμε την δημοκρατία και την ελευθερία, που έστω και υπό αντίξοες συνθήκες, απολαμβάνουμε σήμερα.  Να είστε όλοι καλά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου