Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Ένας Πρόεδρος με "καρύδια"

"Ο δικός μου είναι πιο γλυκός από του Χατζηνικολάου"
Του Γιώργου Ευγενίδη

Την Πέμπτη του απόγευμα, στο περιθώριο της παρουσίασης του εξαιρετικού web radio Amagi Radio στο FreeThinkingZone του Κολωνακίου συζητούσα με γνωστούς και φίλους την περίπτωση του "θεσμικού και υπερκομματικού" Βαγγέλη Μειμαράκη. Όλοι είχαμε κάτι να προσθέσουμε στη συζήτηση. Προσπαθούσα επίμονα να θυμηθώ ένα συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά δεν τα κατάφερα. Με καθυστέρηση τριών ημερών, λοιπόν, το καταθέτω σήμερα.



Όταν ξεκίνησαν οι Ορίζοντες, ο φίλος μου ο ΛευΚας, ο δημιουργός του blog, μου ζήτησε να γράφω για θέματα Νέας Δημοκρατίας και φυσικά άρθρα γνώμης. Έγραψα το πρώτο κείμενο με το κλίμα της εκλογικής νίκης μία μόλις ημέρα μετά την επιστροφή μου από το Αμβούργο και με ελάχιστες πληροφορίες. Κατά βάση εκτιμήσεις έκανα. Είπα, όμως, μέσα μου πως πρέπει να οργανωθώ παραπάνω και να μιλώ με κάποιους ανθρώπους για να παίρνω κλίμα. Θυμάμαι, λοιπόν, πως τις επόμενες μέρες κάποιος μου έστειλε ένα μήνυμα, λέγοντάς μου πως δύο ήταν οι υποψηφιότητες για τον προεδρικό θώκο της Βουλής: Ο Βαγγέλης Μειμαράκης και ο Προκόπης Παυλόπουλος. Επίσης πληροφορήθηκα πως κέρδιζε έδαφος η περίπτωση Μειμαράκη, καθώς η παρουσία της ΧΑ δημιουργούσε την αναγκαιότητα να υπάρχει κάποιος που θα "μαντρώνει το κοπάδι". Η αντίδρασή μου ήταν ενστικτώδης: παρατεταμένο γέλιο. Θεώρησα πως κάποιος πολιτικός αρχηγός θα έθετε βέτο, παρά το ότι ο Μειμαράκης είναι από τους παλαιότερους κοινοβουλευτικούς και έτσι δεν μετέφερα την πληροφορία που είχα, θεωρώντας την αβάσιμη. Διαψεύστηκε το ένστικτό μου μεγαλειωδώς!

Μέσα σε τρεις μήνες εντατικής παρακολούθησης του κοινοβουλευτικού γίγνεσθαι, ομολογώ πως είμαι πλέον πολύ κοντά στο breakdown της ευθυκρισίας μου. Προσπαθώ να βρω τρόπο να εκφραστώ γι' αυτόν τον άνθρωπο κατά τρόπο που δεν θα είναι εξίσου χυδαίος με τους χαρακτηρισμούς που ο ίδιος έχει ανά καιρούς χρησιμοποιήσει. Συγκρατούμαι πλέον με δυσκολία. Ξέρω πως αυτός ο άνθρωπος δεν πρόκειται να παραιτηθεί, καθώς το πόρισμα του ΣΔΟΕ ήταν απαλλακτικό για τον ίδιο και άλλους πρώην υπουργούς, αν και ελέγχεται ακόμα στο πλαίσιο άλλης έρευνας για παράνομο πλουτισμό. Ο Βαγγέλης Μειμαράκης είναι πλέον και με τη βούλα ελεύθερος να συνεχίσει να υπερασπίζεται τους θεσμούς με τον τρόπο που μόνο εκείνος ξέρει.

Άκουσα κάποιους που υπερθεμάτισαν την συμπεριφορά του, λέγοντας "να επιτέλους ένας πρόεδρος με...καρύδια που τα λέει όπως πρέπει". Αηδιάζω με τον Μειμαράκη και τους ομοίους του, αυτούς τους τζάμπα μάγκες της πολιτικής. Αν είσαι πρόεδρος της Βουλής δεν μπορείς να εκφράζεσαι σαν νταλικιέρης στην Εθνική. Αντίκειται στην θεσμική σου ιδιότητα, αντίκειται στο δέον γενέσθαι, αντίκειται στους απλούς, καθημερινούς κανόνες ευγένειας. Όχι, εγώ είμαι το υπερσυντηρητικό πνεύμα που απηχεί την αστική ευγένεια, ένας πωρωμένος νεοφιλελεύθερος που δεν μπορεί να δεχτεί να μεσουρανούν στην πολιτική λαϊκά παιδιά, αυτοδημιούργητα, όπως ο κύριος Πρόεδρος. Ταπεινά η μετριότης μου απολογείται στον Πρόεδρο και στους ζηλωτές του που δεν θα πέσει στο χαμερπές επίπεδό τους.

Σε ποια χώρα νοείται Πρόεδρος της Βουλής να επικαλείται την γλυκύτητα του "απαυτού" του; Σε ποια χώρα ένας βουλευτής και μετέπειτα Πρόεδρος του σώματος φωνάζει σε συνάδελφό του "έλα να σε γαμ%*ω μαλ%*α"; Πού γίνεται αυτό; Στην Ζιμπάμπουε είμαστε; Είναι αυτή δυτική χώρα; Είναι ο Μειμαράκης ο άνθρωπος που θα διαδεχθεί τον Κάρολο Παπούλια αν ασθενήσει, ως το νούμερο 3 του πολιτεύματος; Είμαι καλά γιατρέ μου ή όλο αυτό είναι ένας καλοστημένος εφιάλτης;

Ξέρετε, είμαι αναφανδόν υπέρ της παραίτησης του Προέδρου της Βουλής, όσους κλυδωνισμούς και αν προκαλέσει. Δεν ξέρω αν η περίεργη ιστορία με το πόρισμα του ΣΔΟΕ είναι αληθής, αλλά σίγουρα ο Βαγγέλης Μειμαράκης έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής  και κοινοβουλευτικού ήθους. Βάλαμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα με άλλα λόγια. Ο κύριος "Θεσμικός", ο κύριος Πρόεδρος είναι η αποθέωση της νεοελληνικής κιτς άποψης περί ανδρισμού και διαφύλαξης της προσωπικής αξιοπρέπειας. Αλλά όχι! Μετά από αυτά τα κωμικοτραγικά σκηνικά ο Πρόεδρος θα παραμείνει στον θώκο του (όπως μου λένε πάλι οι πληροφορίες μου) έχοντας την απόλυτη στήριξη του Μεγάρου Μαξίμου. Υπέροχα! Επιτέλους, σ'αυτή την χώρα θα πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για πράγματα που άλλες ανεπτυγμένες χώρες θεωρούν αυτονόητα, όπως την ελευθερία του λόγου, την αξιοπρέπεια στον διάλογο, τον σεβασμό του συνομιλητή και εν τέλει την υπεράσπιση των θεσμών σε μια εποχή πλήρους απαξίωσής τους.

Ο Βαγγέλης Μειμαράκης είναι ένας Πρόεδρος με "καρύδια", αλλά δυστυχώς βρίσκεται σε λάθος τόπο την λάθος στιγμή. Όπως με πληροφορούν από το κοντρόλ, μετά την εξύψωση των ελληνικών κοινοβουλευτικών ηθών, τον αναμένουν με ανοιχτές αγκάλες στην Γουινέα για να τους μεταλαμπαδεύσει την γνώση του...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου