Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Βγάλτο Το Σακάκι Πρόεδρε!!



Του Νάσου Αμπουέλ

Ίσως όλοι εκείνοι οι αγανακτισμένοι διαδηλωτές που χλευάζουν την Βουλή με συνθήματα τύπου «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» να έχουν δίκιο.  Εις μάτην προσπαθούμε εμείς οι υποστηρικτές του Κοινοβουλευτισμού να υπερασπιστούμε την τιμή και την υπόληψη του θεσμού όταν η ίδια η κεφαλή του συμπεριφέρεται ως αναίσχυντη τσατσά.  Τότε αναφωνούμε όλοι χωρίς δισταγμό: Τράτζικ!

http://www.dete.gr/showarticleimage2.php?image=images/img439x286/20120927_247509.jpg&width=360&height=240 
Ο "σεπτός" Βαγγέλης Μειμαράκης για κάποιον λόγο που μου διαφεύγει εμένα προσωπικώς θεωρεί ότι είναι «μάγκας βαρύς» που "ξηγιέται αντρίκια" και υπερασπίζεται την τιμή του με επιδείξεις χυδαιότητος και αλόγιστης εξυβρίσεως κατά πάντων.  Νομίζει ότι ένα ένδυμα ("το σακάκι") τον χωρίζει από τον κόσμο ετούτο τον μάταιο και το Προεδρείο της Βουλής. 

Έτσι λοιπόν, ο Βαγγέλης Μειμαράκης απεκδύεται το ιμάτιον τούτο το οποίο, κακά τα ψέματα, τον στένευε εξ αρχής.  Ίσως σε τελική ανάλυση το σακάκι του Προέδρου να μην έχει ραφτεί για εκείνον.  Ας μην ξεχνάμε ότι "τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξια οπίσθια."

Πως βρέθηκε όμως "το λαμπρό αυτό άστρο της πολιτικής", "το κόσμημα του κοινοβουλευτικού βίου" στην Τρίτη Πολιτειακή Θέση της χώρας; Μα λόγω πολιτικών γραμματίων: ο Πρωθυπουργός έπρεπε να του ξεπληρώσει τις προεκλογικές του υπηρεσίες και την ενδοκομματική του αφοσίωση.  Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι ο κ. Μειμαράκης εχρίσθη Πρόεδρος της Βουλής γιατί είναι ρωμαλέος και ανδρείος και άρα θα μπορούσε να επιβληθεί της Χρυσής Αυγής με τα μούσκουλά του. 

Εξ αρχής δεν ήταν το κατάλληλο πρόσωπο: ένα κομματικό στέλεχος κατά κύριο λόγο, χωρίς ευρύτερο πολιτικό κύρος και αξιοσέβαστο ήθος, ένας πολιτικός ο οποίος δεν διακρίνεται για την την ψυχραιμία του σε έκρυθμες καταστάσεις.  Αλλά, ας όψεται το πολιτικό βόλεμα, όπως προανέφερα, το οποία τυφλώνει τους οφθαλμούς της διορατικότητος και ναρκώνει το αισθητήριο της λογικής. 

Και φτάνουμε στο πρόσφατο ξέσπασμα του αγαπητού.  Πολλά έχουν γραφτεί για "το έπος του Μειμαράκη", για αυτόν τον περίτρανο μονομάχο που σαν Ράσσελ Κρόου της πολιτικής ρίχνεται στην παλαίστρα για να αντιμετωπίσει τα θηρία και τους ραδιούργους που καθοδηγούνται από το σκοτεινό επιτελείο και τα ύπουλα συμφέροντα πίσω από τον Μέγα Καίσαρα Νίκο Χατζηνικολάου. 

Σε αυτά τα πλαίσια, ο Βαγγέλης, αντί να διαψεύσει την εμπλοκή του στην υπόθεση, να εκφράσει την εμπιστοσύνη του στην Δικαιοσύνη και να αποδείξει σε όλους εμάς τους δύσπιστους ότι συναισθάνεται το μέγεθος της θεσμικής του προσωπικότητος, ξεχνάει κάθε καλλιέπεια γλώσσας και ρίχνεται σε ένα βόρβορο ύβρεως.  Μαθαίνω μάλιστα, ότι προχθές επιδόθηκε και σε «αγώνα ανδρισμού» με τον σύντροφο Παυλόπουλου και τον παρότρυνε να βγάλουνε τις μεζούρες για να μετρήσουν τα μόριά τους.  Σιγά ρε μεγάλε: περιόρισε λίγο την αστείρευτη τεστοστερόνη σου!!

Δεν ντρέπεται δηλαδή καθόλου ο κ. Μειμαράκης; Δεν κοκκινίζει; Δεν αντιλαμβάνεται ότι ο λόγος του, πέραν από ξεκάθαρη προσβολή της δημοσίας αιδούς, αμαυρώνει τον θεσμό τον οποίο εκπροσωπεί; Ακόμα και αν δεν τον ενδιαφέρει η θεσμική του ευθύνη, δεν καταλαβαίνει ότι η εικόνα που προβάλλει ζημιώνει το κόμμα του την ώρα που η κυβέρνησή του και ο αρχηγός του επιχειρούν να νομοθετήσουν ένα δύσκολο πακέτο μέτρων και να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στο αστικό πολιτικό σύστημα;

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς καλλιεργημένος για να καταδικάσει την συμπεριφορά του Προέδρου, ούτε να εμφορείται από αρχές ευγενείας.  Αμφιβάλλω αν υπάρχουν "ρεμπέτες" στα κουτούκια του Πειραιά που εγκρίνουν την έκρηξη του "τζάμπα μάγκα" Μειμαράκη.

Το δυσάρεστο για τον κ. Πρόεδρο είναι ότι με την ανάρμοστη συμπεριφορά του έχει διεγείρει περαιτέρω τα συναισθήματα απέχθειας και βδελυγμίας της κοινής γνώμης, ούτως ώστε το πολιτικό προφίλ του να έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα, ακόμη και αν δεν γνωρίζουμε αν είναι ένοχος ή αθώος.  Εν τούτοις, αφού ο κ. Μειμαράκης δεν εμπνέει πια εμπιστοσύνη, σέβας και το απαραίτητο θεσμικό δέος στον Ελληνικό λαό αλλά και σε αρκετούς βουλευτές, πρέπει με την γενναιότητα που επικαλείται να αποδεχθεί ότι δεν είναι ικανός να ασκήσει τα καθήκοντά του και να αποχωρήσει αυτοβούλως.  Ειδάλλως, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός θα πρέπει να θυσιάσει έναν κομματικό του υπασπιστή στον βωμό της ορθότητος και της ιερότητος των θεσμών. 

Τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω και το δημοσίευμα της Real News.  Διαφωνώ με όσους στηλιτεύουν την απόφαση του Νίκου Χατζηνικολάου να δημοσιοποιήσει την δικογραφία που εμπλέκει τον Πρόεδρο της Βουλής και δύο γνωστούς αυλικούς της Καραμανλικής κλίκας, διότι πιστεύω ακράδαντα στην κοινωνική υποχρέωση του Τύπου να ενημερώνει την κοινή γνώμη για ζητήματα υψίστης σημασίας που αφορούν την πολιτική ζωή του τόπου. 

Συν τοις άλλης, έχω την υποψία ότι ο μηχανισμός συγκαλύψεως, που έχει ριζώσει στο πολιτικό σύστημα και έχει μολύνει αναπόφευκτα και την Δικαιοσύνη, θα κουκούλωνε την κατηγορία προς τέρψιν των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων και ενάντια στο εθνικό συμφέρον που επιτάσσει κάθαρση και δικαιοσύνη για να μεταβούμε σε μια νέα εποχή.  Η δημοσιοποίηση των στοιχείων από τον Νίκο Χατζηνικολάου φέρνουν την υπόθεση στο φώς και υποχρεώνουν την Δικαιοσύνη να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να διαλευκανθεί η υπόθεση.  Ας μην λησμονούμε ότι από ένα δημοσίευμα της Real News ήρθε στο προσκήνιο και η υπόθεση Τζοχατζόπουλου. 

Δυστυχώς, αντί να καταπιανόμαστε με τα ουσιώδη, ασχολούμαστε με το σακάκι του Προέδρου...               

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου