Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Ne plus ultra με τις περικοπές

Η ελληνική κοινωνία ζει κάθε μέρα το θρίλερ της δόσης, τον φόβο της εγκατάλειψης από τις ξένιες δυνάμεις που θα οδηγήσει την χώρα μας στο οικονομικό κραχ ! Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση προσπαθεί να σώσει την κατάσταση ικανοποιώντας την εύλογη απαίτηση των δανειστών μας να λάβουν τα χρήματα τους πίσω. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζει να αναζητά τα χρήματα από την ίδια πηγή που τα αναζητά εδώ και 4 χρόνια Αδυνατεί όμως να καταλάβει ότι ne plus ultra ή ελληνιστί σε ελεύθερη μετάφραση, ως εδώ και μη παρέκει με τις περικοπές και το όποιο εναπομείναν συναίσθημα αλληλεγγύης προς το κράτος από τα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα.


Απορώ! Πως είναι δυνατόν το κράτος να ζητάει από τους πολίτες υπευθυνότητα στις υποχρεώσεις τους όταν το ίδιο δεν είναι συνεπές; Πως μπορεί η εκάστοτε κυβέρνηση να αφαιμάζει  τον ήδη στην εντατική από αιμορραγία ασθενή, και ταυτόχρονα να του στερεί οποιαδήποτε ιατρική βοήθεια γιατί "κοστίζει".

Ας γίνω όμως λίγο πιο συγκεκριμένος, θα αρχίσω με τους συνταξιούχους οι οποίοι βάλλονται κατά την γνώμη μου περισσότερο από όλους τους άλλους. Τα περήφανα γηρατειά του Ανδρέα Παπανδρέου έχουν μετατραπεί σε γηρατειά αγωνίας και εξαθλίωσης. Θα μπορούσα να δεχτώ τις έως κάποιου σημείου περικοπές. Αλλά οι περικοπές επί περικοπών καταντούν τους συνταξιούχους ανίκανους να αποκτήσουν δίχως την βοήθεια των παιδιών τους, έστω και τα ελάχιστα. Ταυτόχρονα, το κράτος αντί να λαμβάνει κοινωνικά μέτρα ανακούφισης τους, σχεδιάζει την επιστροφή του εφάπαξ το οποίο πολύ έχουν χάσει λόγω του κουρέματος των ομολόγων που το κράτος τους προέτρεπε να αγοράσουν και βάζει πλαφόν δεκαπέντε χιλιάδων ευρώ στην υγεία ...

Έπειτα είναι και το θέμα των ειδικών μισθολογίων... Δεν θα αναφερθώ στο θέμα των ενστόλων καθώς φαίνεται ότι η κυβέρνηση όσων αφορά αυτό το ζήτημα λογικεύτηκε. Αντίθετα, θα κάνω λόγω για το μαχαίρι που θα πέσει στους μισθούς γιατρών και δικαστών. Έχω γράψει πολλές φορές για την διαφθορά που υπάρχει στους δύο αυτούς κλάδους και για τους παχυλούς λογαριασμούς που εικάζεται πως αρκετοί από αυτούς έχουν αποκτήσει με όχι και τόσο νόμιμα ή ηθικά μέσα... Γιατί λοιπόν γκρινιάζω; Φαινομενικά, η κυβέρνηση πλήττει για πρώτη ίσως φορά τους προνομιούχους...

Δυστυχώς όμως σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι "καταπατητές" των όρκων τους δεν θα χάσουν την κύρια πλουτοπαραγωγική τους πηγή, δηλαδή το... "λαδάκι", ενώ ταυτόχρονα ελοχεύει ο κίνδυνος οι εναπομείναντες και πιθανά πλειοψηφούντες τίμιοι να στραφούν σε τακτικές παρόμοιες με αυτές των διεφθαρμένων συναδέλφων τους, επιβαρύνοντας μεσοπρόθεσμα τον μέσο Έλληνα

Εάν πράγματι οι κυβερνώντες απόκτησαν ξαφνικά την διάθεση να συγκρουστούν με την διαφθορά, υπάρχουν και άλλοι τρόποι που δεν θίξουν τον ήδη πληγέντα λαό και θα αποφέρουν πολύ πιο ικανοποιητικά αποτελέσματα. Ας δημοσιοποιηθούν τα πόθεν έσχες αλλά και οι καταθέσεις δικαστικών, γιατρών και εφοριακών και σε περίπτωση που δεν συνάδουν με τις απολαβές τους να δεσμευθούν από το κράτος, να τους αφαιρεθεί άμεσα η άδεια άσκησης επαγγέλματος και να τους ασκηθεί ποινική δίωξη.

Στο μόνο στο οποίο δεν έχω καμία ένσταση και μάλιστα, νομίζω ότι θα έπρεπε να ληφθούν ακόμα σκληρότερα μέτρα είναι η περικοπή των μισθών των κληρικών. Το πρόσφατο παρελθόν (βλέπε Βατοπέδι) έχει αποδείξει ότι η εκκλησία έχει διευρύνει την δράση της πέραν του πνευματικού αλλά και στον επιχειρηματικό κόσμο, γιατί λοιπόν να απολαμβάνει φορολογικής ασυλίας; Η κυβέρνηση θα μπορούσε να κάνει απογραφή της εκκλησιαστικής και της μοναστηριακής περιουσίας, να ελέγξει πόση από αυτή αξιοποιείται και να την φορολογήσει αναλόγως...

Ισοδύναμα μέτρα στις περικοπές υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση να εφαρμοσθούν,
a posse ad esse




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου