Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Καραμανλής και ιστορική κρίση

Του Γιώργου Ευγενίδη

Από το 2009 και μετά με απασχολεί το ερώτημα αν με τον Καραμανλή στην ηγεσία η χώρα θα είχε αποφύγει τα επώδυνα μέτρα, αν η χώρα δεν θα είχε παγιδευτεί στην ατραπό της ύφεσης. Έκλινα πάντα προς το όχι. Απλά επειδή πιστεύω πως η πολιτική πέραν από τέχνη του εφικτού είναι και θέμα timing, έχω την εντύπωση πως η χώρα θα μπορούσε να έχει αποφύγει την αφέλεια των πρώτων μηνών της κυβέρνησης Παπανδρέου, την παροχολογία, τις αρλούμπες περί πράσινης ανάπτυξης και εξυπηρέτησης του χρέους από πράσινα ομόλογα, τις δηλώσεις περί Τιτανικού και τα τοιαύτα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου καταρράκωσε μέσα σε λίγους μήνες όσα ψήγματα αξιοπιστίας είχαν απομείνει στην χώρα, με αποτέλεσμα να επιταχυνθεί η πορεία προς το Μνημόνιο. Η χώρα είχε βασικές στρεβλώσεις και παθογένειες και εκεί θα οδηγείτο σχεδόν νομοτελειακά. Αλλά ίσως να μπορούσε να πετύχει καλύτερους όρους και προυποθέσεις αν φαινόταν από την αρχή το συλλογικό πρόβλημα,μαζί με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.


Διαβάζοντας αυτό το καλοκαίρι το βιβλίο του δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη "Καραμανλής off the record" έφερα ξανά αυτές μου τις σκέψεις στην επιφάνεια. Ο Καραμανλής είναι παρελθόν για την Νέα Δημοκρατία και την χώρα, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι'αυτό. Ο ίδιος επέλεξε σε μια κρίσιμη για την χώρα στιγμή, την πιο κρίσιμη μεταπολιτευτικά, να παραμείνει σιωπηλός, θεωρώντας πως αν μιλούσε θα έβλαπτε την πορεία ανασύστασης της παράταξης. Έκανε λάθος. Ο Καραμανλής θα έπρεπε να βγει και να μιλήσει στεντορεία τη φωνή και να απαντήσει σε όσα του καταλόγιζαν. Όταν μια κυβέρνηση ξηλωνει τα θετικά της δικής σου κυβέρνησης δεν γίνεται να το δέχεσαι αυτό στωικά και από την άλλη να δέχεσαι να σου καλλιεργούν την εικόνα του ξέγνοιαστου bon vivant, ο οποίος δεν δίνει δεκάρα για την χώρα. Ο Καραμανλής είχε ως επί το πλείστον μια σχέση εμπιστοσύνης με τον ελληνικό λαό και ένιωσε πως έχασε πλήρως την εμπιστοσύνη του εκείνο το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου του 2009. Από εκείνο το σημείο και μετά παραιτήθηκε και άφησε εφημερίδες σαν την Real News (της οποίας τυγχάνω συχνός αναγνώστης) να καλλιεργούν γι'αυτόν ένα προφίλ καλοπερασάκια σε συνδυασμό με σπέκουλα για το πότε θα μιλήσει. Εκεί ο Καραμανλής έκανε μεγάλο λάθος.

Έχω γράψει και έχω μιλήσει πολλές φορές εναντίον της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν έχω κανένα οίκτο γι'αυτόν ή για τον αλαζόνα κύριο Παπακωνσταντίνου, οι οποίοι ανέλαβαν να φέρουν εις πέρας ενα πολύ δύσκολο έργο, στο οποίο δυστυχώς ποτέ δεν πίστεψαν. Αυτή μου η αντίθεση δεν ωθείται από παραταξιακή συνείδηση, καθώς δεν έχω καμία σχέση με την επίσημη ΝΔ, της οποίας δεν τυγχάνω μέλος και της οποίας πολλές επιλογές με έχουν φέρει απέναντί της. Θα συνεχίσω να το κάνω, καθώς πολλές παρεμβάσεις στελεχών της προκαλούν την συλλογική μνήμη. Δεν είμαι ετεροκαθοριζόμενος και έχω μάθει να είμαι οξύς στην κριτική μου εκεί που πρέπει, αλλά παράλληλα να αναγνωρίζω και τα θετικά από όπου και από όποιον και αν προέρχονται. Δεν έχω κανένα θέμα με ταμπέλες. Και επειδή όσοι μου κάνετε την τιμή να με διαβάζετε έχετε καταλάβει πως προσπαθώ να είμαι όσο μπορώ πιο ειλικρινής, θέλω να μου επιτρέψετε έναν προσωπικό τόνο στην διήγησή μου για την κυβέρνηση Καραμανλή από εδώ και στο εξής.

Το 2004 ήμουν εννέα χρονών, επομένως ήταν πρακτικά αδύνατον να εχω συγκροτημένη πολιτική σκέψη. Έβλεπα, όμως, τον κόσμο σε μια κατάσταση μέθεξης, μια κατάσταση ευφορίας, ίσως άνευ προηγουμένου. Ο Καραμανλής ήταν ο πολιτικός, στον οποίον εκατομμύρια Έλληνες εναπέθεσαν τις ελπίδες τους για να επανιδρύσει αυτό το δύστυχο κράτος, το οποίο είχε αποσαθρώσει η κυβέρνηση Σημίτη. Ποτέ δεν κατάλαβα τον λόγο για τον οποίον ο Καραμανλής ανακάλεσε τον χαρατηρισμό "αρχιερέας της διαπλοκής" για τον Σημίτη. Τα ιστορικά ευρήματα τον δικαιώνουν στο ακέραιο. Εν πάσει περιπτώσει, ο λαός περίμενε από τον Καραμανλή να προχωρήσει αποφασιστικά και με τόλμη. Ο λαός, όμως, δεν ήταν έτοιμος για επώδυνες μεταρρυθμίσεις. Ο Καραμανλής φυσικά δεν τους χάλασε χατήρι.

Ο Κώστας Καραμανλής έβαλε απέναντί του ένα μεγάλο κομμάτι του εκδοτικού κόσμου με τον νόμο για τον Βασικό Μέτοχο, σύμφωνα με τον οποίο απαγορευόταν οι μιντιάρχες να συμμετέχουν στις κρατικές προμήθειες. Ο νόμος ακυρώθηκε ουσιαστικά από το Ευρωδικαστήριο, το σκεπτικό, όμως, της απόφασης δικαιώνει αναδρομικά τον συλλογισμό του Πρώην Πρωθυπουργού. Επίσης, θέλω να βρω καποιον να αντιτίθεται με σοβαρά επιχειρήματα στην ενεργειακή πολιτική του Καραμανλή. Η πολιτική των αγωγών θα έκανε την Ελλάδα κέντρο των ενεργειακών εξελίξεων, αλλά αυτό ενόχλησε κάποιους. Επίσης, θα ήθελα να βρω κάποιον να μου εξηγήσει με εξίσου σοβαρά επιχειρήματα την αθέτηση από τον Γιωργο Παπανδρέου των ενεργειακών δεσμεύσεων της κυβέρνησης της ΝΔ. Έκρινε ξαφνικά πως αυτή η πολιτική δεν συνέφερε την χώρα ή μηπως έγινε κάτι άλλο; Ίσως μια δέσμευση που είχε προηγηθεί της εκλογικής του νίκης; Απλά αναρωτιέμαι...

Ο Καραμανλής προσπάθησε να σπάσει αυγά στην Εκπαίδευση με τον νόμο Γιαννάκου (την οποία ευχαρίστησε δημόσια η Άννα Διαμαντοπούλου, καθώς το 80% του νόμου της προέρχεται από τον νόμο Γιαννάκου), αλλά δεν έκανε το ίδιο στην Δημόσια Διοίκηση που είχε υποσχεθεί να επανιδρύσει. Για την ακρίβεια δεν έκανε τίποτα για την διαφθορά, την φοροδιαφυγή και κυριώς για το πάρτι στις κρατικές προμήθειες. Κρίμα, ιδίως αν ληφθεί υπόψιν η ευρεία κοινωνική νομιμοποίηση, ιδίως την πρώτη τριετία της διακυβέρνησής του. Τέλος, είναι δεδομένο πως η αυλή του δεν ήταν τόσο τίμια όσο φαινόταν και ο Καραμανλής δεν κατάφερε να την χαλιναγωγήσει. Σίγουρα, όμως, η κυβέρνηση του Καραμανλή δεν ήταν το άντρο του Λήσταρχου Νταβέλη, όπως την παρουσίαζε το ΠΑΣΟΚ. Το έχει πει άλλωστε ο Ανδρέας Λοβέρδος, ενώ φάνηκε και στην ψηφοφορία για παραπομπή Υπουργών του Καραμανλή από την ολομέλεια της Βουλής τον Νοέμβριο του 2010 για την υπόθεση Βατοπεδίου. (σ.σ. υπήρχαν 4 γνωμοδοτήσεις, 2 του ΣΟΕ και 2 ανεξάρτητων οίκων πως το Δημόσιο δεν ζημιώθηκε από την Υπόθεση Βατοπεδίου, αυτή καθ'αυτή.)

Ο Καραμανλής ψέλλισε την αλήθεια το 2009 απέναντι στον δημαγωγό και θιασώτη των εύκολων λύσεων Γιώργο Παπανδρέου. Αλλά ο λαός δεν άκουγε γιατί είχε απογοητευθεί, καθώς με όλα του τα τραγικά σφάλματα ο Καραμανλής είχε απωλεσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Τον θυμάμαι χαρακτηριστικά, σε ερώτηση της Νίκης Ζορμπά του Αδέσμευτου Τύπου στην ΔΕΘ του 2009, να κοιτά με απελπισία τον ελληνικό λαό και να εξηγεί τις περικοπές που έπρεπε να γίνουν. Ο Καραμανλής διαισθάνθηκε την ήττα του και όταν το κατάλαβα έψαξα, διάβασα όσα μπορούσα στα 14 μου και συνειδητοποίσα πως έστω και αργά δεν έλεγε ψέματα. Μου προκάλεσε συμπάθεια η έντιμη μάχη ενός ανθρώπου που έβλεπε την ήττα να έρχεται, να αντιμάχεται έναν λαικιστή πολιτικό, ο οποίος ήθελε απλά να ανέβει στην καρέκλα. Τα αποτελέσματα τα βλέπει ο καθένας.

Δεν ζητώ από κανέναν να αθωώσει τον Καραμανλή, ακόμα και στην δική μου συνείδηση είναι ένοχος για πολλά πράγματα. Πάντα πίστευα πως η ιστορια είναι αντικειμενική, έστω και αν γράφεται από τους νικητές. Η ιστορία, λοιπόν, ο αδιάψευστος μάρτυρας έχει καταγράψει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Καραμανλή και αυτά του διαδόχου του, Γιώργου Παπανδρέου. «Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.» είπε ο Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και δεν έχει άδικο.

Δεν είμαι θεματοφύλακας του Καραμανλισμού, δεν είμαι δηλωμένος νεοδημοκράτης, δεν κολλάω κομματικά ένσημα, δεν θα μπορούσα ποτέ να παπαγαλίζω μια ετεροκαθοριζόμενη άποψη. Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό, θεωρώ απλά πως η ιστορία πρέπει να είναι δίκαιη απέναντι στον Καραμανλή. Να αναφερθούν όλα τα αρνητικά, με κάθε λεπτομέρεια, αλλά να παρατεθούν και τα θετικά του βήματα. Να μην είναι επιλεκτική η αποτίμηση, να είναι αντικειμενική για να μπορούν οι σύγχρονοί μου, αλλά και οι επόμενοι να έχουν μια καθαρή εικόνα. Όχι μια εικόνα αμαυρωμένη από την φτηνή σκανδαλολογία, η οποία εν τοις πράξεσι κατέπεσε.

Ζητείται ορθή ιστορική κρίση και όχι de facto αναίρεση των γεγονότων, όπερ και εγένετο μέχρι τώρα. Ελπιζω σε επανόρθωση...

7 σχόλια:

  1. Ο Κ. Καραμανλής ήταν, είναι και θα είναι (εάν τον ξαναεμφανίσουν οι ΝΔημοκράτες), τεμπέλης, ανίκανος και δειλός! Δεν κυβέρνησε ο ίδιος ποτέ, αλλά μόνο η Αυλή του!. Άφησε τους (επίσης ανίκανους υπουργούς του) με τις πολιτικές τους, να διογκώσουν επικίνδυνα το χρέος της χώρας! Διόγκωσε το ήδη διογκωμένο κράτος, με πολιτικά προσκείμενες στη ΝΔ αθρόες προσλήψεις (π.χ. προσλήψεις μέσω stage). Άφησε τα λαμόγια, που τον περιτριγύριζαν, να αλώσουν ακόμα περισσότερο τον δημόσιο κορβανά κι όταν ήλθε η διεθνής κρίση, αντί να πάρει κάποια μέτρα για να σωθεί η χώρα, έτσι δειλός καπετάνιος που ήταν, εγκατέλειψε το πλοίο ( δηλ. τη χώρα) και πήδηξε στη θάλασσα για να σωθεί ο εαυτούλης του, δηλ. πήγε σπίτι του για να παίξει PS3 !!!
    ΑΝ τον καταγράψει η Ιστορία (γιατί ενδέχεται και να τον ξεχάσει τόσο τιποτένιος που ήταν!), πρέπει να τον καταγράψει στα ΜΑΥΡΑ κατάστιχά της!!!
    Όσο για τα διάφορα σκάνδαλα της θητείας του (όπως το σοβαρότατο με τα ομόλογα των Ασφαλιστικών Ταμείων) και ιδίως το σκάνδαλο του Βατοπεδίου (ανταλλαγή νερού με δημόσια περιουσία!!!), τα μεγαλεπήβολα (φευ! ήθελε να μοιάσει του θείου του!), ανεφάρμοστα, σχέδια ενεργειακής πολιτικής, μιας κατεστραμμένης οικονομικά χώρας, με τους, πολιτικά, ηδονοβλεψίες Ρώσους (που ακόμα τιμούν τον Εφραίμ!!!), τους αποτυχημένους και ανεφάρμοστους νόμους που θέσπισε (στην παιδεία, ανάπτυξη, οικονομία, δημόσια διοίκηση κλπ), ο λαός μας , από καιρό, τον έχει κατατάξει εκεί που του αξίζει: ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ κι εγω με τη Ράνια. Ο τύπος είναι για ... πέταμμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ κι εγώ με την RANIA, απόλυτα! Μάλιστα, πιστεύω ότι ένα μεγάλο λάθος της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου ήταν ότι δεν τιμώρησε τους υπεύθυνους των σκανδάλων της περιόδου 2004-2009. Εκτιμώ ότι ο Κων/νος Καραμανλής δεν θα τολμήσει ποτέ να ξαναγυρίσει στην ενεργό πολιτική σκηνή. Κι αν φαίνεται, σκοπίμως (από μέρος της ΝΔ), ότι διατηρείται στο παρασκήνιο, περιμένοντας σιωπηλός, είναι γιατί πραγματικά δεν έχει να πει κάτι. Νομίζω ότι τον Κ. Καραμανλή η Πολιτική δεν τον άγγιξε, καν !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οχι, Γιάννη, ο τύπος δεν είναι για πέταμμα. Είναι για κρέμασμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σεβαστη η γνωμη του καθενος,δεν θα σας κρινω εγω. Ο Καραμανλης θα κριθει απο αυτα που εκανε και απο αυτα που δεν εκανε. Η υποθεση Βατοπεδιου δεν θεωρειται σκανδαλο για την δικαιοσυνη και μπορει ο καθενας να λεει οτι θελει. Για τους αγωγους ειναι αφελες να λεμε πως επαιζε το πολιτικο παιχνιδακι του Πουτιν,καθως επωφεληθηκε απο την μετατοπιση του γεωστρατηγικου βαρους και το πληρωσε εν πολλοις. Εκανε τεραστια λαθη,αλλα να κριθει αντικειμενικα και με κρυο αιμα,οχι με κραυγες για κρεμαλες και μικροπολιτικη. Το ιδιο ισχυει για τον καθενα που κυβερνησε βεβαια.
    Γιωργος Ευγενιδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΠΑΣΟΚ να γουσταρουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή