Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2012

Διολίσθηση σε επικίνδυνες ατραπούς


Του Γιώργου Ευγενίδη

Μεσούντος του καλοκαιριού και ενώ η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον σκληρό πακέτο νέων μέτρων, υπάρχουν κάποια γεγονότα που δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Ο Ασκός του Αιόλου άνοιξε με την δολοφονική επίθεση εναντίον του 15χρονου κοριτσιού στην Πάρο, από έναν δράστη, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικά ψύχραιμος και εξοργιστικά κυνικός. Το δράμα συνεχιζόταν μέχρι και χτες με την δολοφονία ενός Ιρακινού στο κέντρο της Αθήνας, μετά την επιδρομή Ελλήνων με μηχανάκια. Η αλήθεια είναι πως το όλο σκηνικό καταδεικνύει ανάγλυφα την επικίνδυνη διολίσθηση της κονωνιάς σε πρωτόγονες καταστάσεις, αφενός με συχνές εγκληματικές επιθέσεις από μετανάστες, αφετέρου με την εκκίνηση ενός εκκαθαριστικού πογκρόμ από Ελληναράδες, οι οποίοι θεωρούν πως είναι εθνικιστές. Σφάλλουν! Είναι φασιστικά στοιχεία και οι πρακτικές τους δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τις μεθόδους του Χίτλερ εναντίον των Εβραίων, έστω και σε πιο light έκδοση.


Πρέπει επιτέλους να καταλήξουμε σε δύο βασικά συμπεράσματα, τα οποία να είναι και τα καθοδηγητικά στοιχεία αυτού του "δόγματος εθνικής ασφάλειας", όπως το είχε ονομάσει ο Υπηρεσιακός Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κος Λευτέρης Οικονόμου, καθώς παρέδιδε το Υπουργείο στον κο. Νίκο Δένδια. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης, η οποία αποτελεί ανοιχτή πληγή για την χώρα και από την άλλη πλευρά πρέπει να μπει ένα τέλος στις επιθέσεις αυτοδικίας από τους γνωστούς-άγνωστους ελληνοφασίστες. Ιδίως το δεύτερο σκέλος πρέπει να σταματήσει μια ώρα αρχύτερα, καθώς η Ελλάδα δεν δίνει έτσι την εικόνα μιας ευνομούμενης πολιτείας του Δυτικού κόσμου, αλλά μάλλον την εικόνα μιας χώρας που σπαράσσεται από εσωτερικές έριδες κάπου στην Αφρική.

Για το πρώτο σκέλος, την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, οφείλω να ομολογήσω πως γίνονται θετικά βήματα. Κάποτε, όταν ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, Υπουργός Δημοσίας Τάξεως ακόμα το 2009, έκανε μια μεγάλη επιχείρηση-σκούπα στην Αθήνα, όλα οι υπόλοιποι πολιτικοί φορείς τον ενεκάλεσαν γι'αυτή του την πράξη. Τότε κάποιοι μετανάστες έφυγαν, αλλά απουσιάζε ο σχεδιασμός για την συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος. Σήμερα, φρονώ πως τουλάχιστον υπάρχει σοβαρή πολιτική βούληση για να πάψει η Ελλάδα να είναι ξέφραγο αμπέλι. Να το κάνω πιο σαφές χωρίς ίχνος ρατσιστικής νοοτροπίας: κάθε χώρα έχει τα δικά της σύνορα και το δικό της νομικό πλαίσιο. Δεν μπορεί, λοιπόν, να επιτρέπεται η αθρώα είσοδος σε αυτήν, γιατί πολύ απλά αυτό αντιβαίνει στις κανονιστικές διατάξεις που διέπουν μια οργανωμένη πολιτεία. Ή έχουμε Σύνταγμα και νόμους ή όχι. Δεν μπορούμε να τα επικαλούμαστε κατά το δοκούν και όποτε εξυπηρετεί την εκάστοτε πολιτική μας σκοπιμότητα. Και σε αυτό το σημείο αναφέρομαι και στην Αριστερά, η οποία δείχνει εξαιρετική στοργή για τους λαθρομετανάστες, ενώ τόσες φορές επικαλείται την νομιμότητα και το Σύνταγμα. Ε,λοιπόν, δεν δύναται να υπάρχει διττή ανάγνωση της νομοθεσίας. Lex est Lex, ο νόμος είναι νόμος.

Από την άλλη πλευρά, άκουσα τον κύριο Δένδια να λέει πως η πολιτεία θα είναι αμείλικτη με φαινόμενα αυτοδικίας, όπως το χτεσινό. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος για την σύλληψη των δραστών, ομολογώ. Όταν, όμως, έχεις ένα κόμμα, εκλεγμένο από τον ελληνικό λαό, το οποίο ακόμα και αν έχει καταλάβει θέση στα κοινοβουλευτικά έδρανα, συνεχίζει την εθνοκάθαρση, ε, τότε δεν χρειάζεται και μεγάλη φιλοσοφία για να βρεις τους δράστες και τα ελατήριά τους. Αν, όμως, η οργανωμένη πολιτεία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει και να πατάξει αυτά τα φασίζοντα στοιχεία, υπάρχει και μια άλλη εναλλακτική. Να καθαρίσει το κέντρο, ώστε να περιοριστεί η δράση αυτών των ομάδων. Προσοχή, αυτό είναι το worst case scenario και ομολογώ πως θα ήταν μια ομολογία αποτυχίας την πολιτείας μας.
Αν υπάρξει πολιτική βούληση, μπορεί να συμβεί το καλύτερο. Αρκεί να υπάρξει...

Όπως και αν το δει κανείς, μπαίνουμε σε επικίνδυνα μονοπάτια. Το χτεσινό περιστατικό με την δολοφονία του άτυχου Ιρακινού είναι ενδεικτικό για το πόσο μικρόνοες είναι οριμένοι συμπολίτες μας. Είναι αηδιαστικό να αντιλαμβάνεσαι πως ισχύει ακόμα το "οφθαλμός αντί οφθαλμού". Είναι ακόμα πιο αηδιαστικό να αντιλαμβάνεσαι πως κάποιοι συμπατριώτες σου μπορούν να απαντήσουν σε μια φρικωδία, με μια εφάμιλλης αξίας πράξη. Ο Ελληνάρας ζει και βασιλεύει. Κάνει τον δυνατό στους αδύναμους, εκεί που τον παίρνει δηλαδή, βγάζει τα απωθημένα του σε αθώους, μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να έχουν την ίδια εθνικότητα με έναν εγκληματία, φωνάζει πολύ, είναι master στους φτηνούς λεονταρισμούς, ζει με χρήμα δανεικό, δεν έχει παιδεία και όραμα. Και είναι κρίμα και άδικο να πιστεύει κανείς πως αυτού του είδους ο άνθρωπος μπορεί να κάνει πρόοδο. Όσο απολιθωμένες είναι οι θεοκρατικές, σκληρές μουσουλμανικές απόψεις περί τζιχάντ και σαρία, άλλο τόσο απαρχαιωμενη και αδόκιμη σήμερα είναι η πρακτική της αυτοδικίας και εν πολλοίς του επιθετικού πογκρόμ. Δεν είναι αμυνόμενοι αυτοί που τα κάνουν. Θρασύδειλοι του χειρίστου είδους είναι, τραμπούκοι, οι οποίοι εκμεταλλέυονται ένα απαράδεκτο κενό νόμου.

Εγώ βλέπω στις πρώτες μέρες της μια κυβέρνηση με αποφασιστικότητα, η οποία έχει τη βούληση να διαχειριστεί τις καυτές πατάτες, τόσο στο οικονομικό, όσο και στο κοινωνικό πεδίο. Το έχω ξαναγράψει, χαίρομαι να με διαψεύδουν με σωστές πράξεις και δράσεις και δηλώνω ένας ευτυχής (προς ώρας) διαψευσμένος από τον Νίκο Δένδια. Υπάρχουν, όμως, πολλά ακόμα να γίνουν για να καταφέρει η οργανωμένη πολιτεία ένα δυνατό χτύπημα στην λαθρομετανάστευση και την εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου πόνου, για να διαλυθούν τα γκέτο στις πόλεις, αλλά και για να δοθεί ένα τέλος στις πρακτικές βίας και τραμπουκισμού που φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της Χρυσής Αυγής.

Η διολίσθηση της ελληνικής κοινωνίας σε επικίνδυνες ατραπούς πρέπει να ανακοπεί τώρα με ένα στοχευμένο action plan. Ελπίζω οι κυβερνώντες να έχουν την πολιτική αποφασιστικότητα να τα βάλουν με τις έκνομες πρακτικές, ένθεν κακείθεν, καθώς και με την λαικίστικη λογική και ρητορεία της Αριστερής αντιπολίτευσης. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι εποχές που ζούμε δεν αφήνουν και μεγάλα περιθώρια για να αναλωθούμε σε έναν ατέρμονο διάλογο με θεωρητικό υπόβαθρο. Αυτό το Δόγμα Εθνικής Αφάλειας που είχε προαναγγείλει ο Λευτέρης Οικονόμου είναι σήμερα απαραίτητο, ίσως όσο ποτέ άλλοτε.

Αν αποτύχει και αυτή η προσπάθεια χαλιναγώγησης της ανομίας, τότε καλύτερα ας προετοιμαστούμε όλοι μας για ένα ακραία συγκρουσιακό σκηνικό στις πόλεις, ιδίως αν η οικονομική κατάσταση δεν βελτιωθεί.

ΥΓ
Χωρίς να μπορώ να συλλάβω το μέγεθος του πόνου της, παρατηρώ με ενδιαφέρον την μητέρα της 15χρονης, η οποία χτυπήθηκε αλύπητα στην Πάρο. Δεν θέλω να φανώ κακεντρεχής,αλλά με ξενίζει μαι μάνα, η οποία πονά τόσο πολύ να χτίζει δημόσιο προφίλ με συνεντεύξεις σε τρεις-τέσσερις κυριακάτικες εφημερίδες κάθε Σαββατοκύριακο. Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: ή πως η γυναίκα είναι θύμα της σκανδαλοθηρικής δημοσιογραφίας ή αυτοπροβάλλεται. Ελπίζω η γυναίκα να είναι θύμα και δεν έχω καμιά απολύτως πρόθεση να αμφισβητήσω τον πόνο και τις προθέσεις της. Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν σώφρον να περιορίσει την δημόσια παρουσία της, ώστε να προστατευτεί τόσο αυτή, όσο και το παιδί της.

3 σχόλια:

  1. Ας υποθέσουμε καλόπιστα, ότι η κυβέρνηση θέλει να διαχειριστεί τις "καυτές πατάτες. Το ερώτημα είναι: ΜΠΟΡΕΙ??? Και, σε κάθε περίπτωση, πότε επιτέλους τελειώνει ο χρόνος ανοχής μιάς νέας κυβέρνησης??? Οταν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα βγούν στα φανάρια να πλένουν τζάμια???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια στιγμή: ο χρονος ανοχης τελειωνει οταν χασει την κοινωνικη νομιμοποιηση. Στην προκειμενη περιπτωση εγω δεν βλεπω κατι τετοιο. Καθιστε να πραξουν πρωτα, να δουμε τα αποτελεσματα και μετα τους κρινουμε οσο αυστηρα θελετε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είσαι ανυπόμονος Νίκο Μ. Ανυπόμονος!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή