Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Όταν το Καινούριο Συγκρούστηκε Με Το Παλαιό...

Του Νάσου Αμπουέλ
Η Κοινοβουλευτική Διαδικασία επί των Προγραμματικών Δηλώσεων εξελίχθηκε σε μια ρητορική και πολιτική αντιπαράθεση του μεταρρυθμιστικού νεοφιλελευθερισμού με τις δυνάμεις του συντηρητικού κρατισμού και της ανεξέταστης και άγονης Αντιπολιτεύσεως. 
Αυτό το σαββατοκύριακο επιβεβαίωσε ότι οι δυνάμεις της αντίδρασης έχουν εκδυθεί τον μανδύα του «Αριστερού» και «κοινωνικού ριζοσπαστισμού», αποδεχόμενοι πλήρως το σαθρό οικοδόμημα του παλαιού δικομματισμού και της «παρακρατικής» διαπλοκής.  Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε προσανατολίζεται προς την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, αλλά αντίθετα, επιλέγει ως πρότυπο τα απομονωμένα Αριστερά μοντέλα της Βενεζουέλας, της Κούβας και της Αργεντινής, λησμονώντας ότι η Ελλάδα είναι χώρα της Δυτικής Ευρώπης.
Η Αντιπολιτευτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ δε περιορίστηκε μόνο στην άνευ όρων απόρριψη των αποκρατικοποιήσεων και, γενικότερα, της αξιοποιήσεως της Δημοσίας περιούσιας, αλλά και στη συντεταγμένη δαιμονοποίηση του ιδιωτικού επιχειρείν και την εθελοτυφλία μπροστά στις παθογένειες του Κράτους, όπως ο παρασιτικός συνδικαλισμός και οι «καθεστωτικές» συντεχνίες. 
Έπειτα, δεν απέφυγε τη συνήθεια της παροχολογίας, και υποσχέθηκε και επανασύσταση και επέκταση της Εργατικής Κατοικίας, χωρίς να διευκρινίσει βεβαίως από πού θα αντλήσει τους πόρους για να υλοποιήσει αυτήν την ενέργεια.  Έτσι, αναλώθηκε άλλα μια φορά, αζημίως, στη φθηνή δημαγωγία και την ανεδαφική διεκδίκηση. 
Άξιοι συμπαραστάτες του ΣΥΡΙΖΑ στάθηκαν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του κ. Καμμένου, ο οποίος δε δίστασε να εντοπίσει σημεία διαφθοράς στη Δημόσια Διοίκηση, ωστόσο, παρέλειψε να προτείνει τη δική του εναλλακτική πρόταση, πέραν από τη γνωστή και ολέθρια μονομερή καταγγελία του Μνημονίου. 
Επιπροσθέτως, ο σεπτός κ. Καμμένος απέδειξε για άλλη μια φορά ότι αντί του τεκμηριωμένου πολιτικού λόγου, προτιμάει τη χυδαία δυσφήμηση, την αβάσιμη κατηγορία και τη προσβλητική λασπολογία, αφήνοντας να εννοηθεί κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ότι ο κ. Χατζηδάκης διατηρεί ύποπτες σχέσεις με την υπεύθυνη εταιρεία για τη διαχείριση του Αερολιμένος Αθηνών. Συχνά οι ανερμάτιστοι πολιτικοί, στερούμενοι λογικής επιχειρηματολογίας και αίσθημα εθνικής ευθύνης, καταφεύγουν στη στρεψοδικία για να αποσυντονίσουν το λαϊκό ακροατήριο και να αποφύγουν τη σοβαρή και νηφάλια αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Στην αντίπερα όχθη, ο κυβερνητικός συνασπισμός παρέμεινε συμπαγής και άντεξε τον πρώτο Κοινοβουλευτικό κραδασμό.  Η συγκυβέρνηση αποτελεί τη τελευταία αχτίδα φιλοευρωπαϊσμού στη χώρα, μια ύστατη προσπάθεια ανάκαμψης εντός της Ευρωζώνης.  Συνιστά ένα νεοφιλελεύθερο πείραμα που θα επιχειρήσει να εκλογικεύσει τις συνθήκες λειτουργίες της οικονομίας μέσω των διαρθρωτικών τομών, που έχουν ως σκοπό τον δημοσιονομικό εξορθολογισμό και την αυτοσυντηρούμενη ανάπτυξη. 
Ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός των Οικονομικών διέψευσαν τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων βασισμένο στα ευρωπαϊκά πρότυπα, προσαρμοσμένο στις άμεσες ανάγκες της Ελληνικής οικονομίας.  Απέδειξαν, ότι η αξιοποίηση του εθνικού πλούτου που λιμνάζει δε μεταφράζεται σε ασύδοτη εκποίηση ούτε σε ξεπούλημα.  Βέβαια, αυτές οι εξαγγελίες μένει να αποδειχθούν και στη πράξη, καθώς η κυβέρνηση, σε τελική ανάλυση, δεν εξέφρασε παρά μόνο θετικές προθέσεις και φιλόδοξες επιδιώξεις όπως πολλές κυβερνήσεις του παρελθόντος.  Το μέλλον θα πιστοποιήσει αν πράγματι μπορεί να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη μεταρρυθμιστική πολιτική. 
Διαφωνίες φαίνεται να παρουσιάζονται στο θέμα της αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης.  Εδώ, η ΝΔ και ο Αρχηγός της έχουν αναγκαστεί να συμβιβαστούν με τις αντιλήψεις του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ που επιθυμούν διατήρηση του νόμου Ραγκούση.  Φρονώ όμως ότι η ΝΔ θα καταφέρει τελικώς να τροποποιήσει αυτό το νομοθέτημα (που έχει εσφαλμένη κατεύθυνση κατ’ εμέ) χωρίς να «παρεκτραπεί», καθώς η κεντροδεξιά της λογική θα μετριάζεται από τη κεντροαριστερή γνώμη των έτερων κυβερνητικών εταίρων. 
Τέλος, ο Πρωθυπουργός με τις δύο ομιλίες του καλλιέργησε ελπίδες στον Ελληνικό λαό.  Αυτό που διεφάνη είναι ότι η επαναδιαπραγμάτευση δε μπορεί να επιδιωχθεί άμεσα.  Πράγματι, δε δύναται η Ελλάδα να έχει υπέρμετρες αξιώσεις όταν δεν έχει εφαρμόσει πολλά από τα συμφωνηθέντα και όταν το δημοσιονομικό πρόγραμμα έχει διεμβολιστεί πλήρως, όπως συμπεραίνει και η τρόικα.  Προέχει η ανάκτηση της αξιοπιστίας μας στην Ευρώπη για να μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης.  Προσωπικά, θεωρώ ότι η κυβέρνηση με την απόφαση της να αναβάλλει την επαναδιαπραγμάτευση για μια ευνοϊκότερη συγκυρία στο άμεσο μέλλον αποδεικνύει την ουσιαστική επανασύνδεση της με τη πραγματικότητα. 
Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση χρειάζονται τη δύναμη ενός ένδοξου έθνους που θα εμφορείται από ανιδιοτελή πατριωτισμό για να επιτελέσουν μια «ειρηνική επανάσταση», που θα μας βγάλει από το τέλμα της κρίσης και από τη δίνη της οπισθοδρόμησης και θα αποδείξει σε πολλούς ότι η Ελλάδα είναι πράγματι μια χώρα που έχει θέση στον πυρήνα της Ευρωζώνης και της Ε.Ε.
Κάποτε ο Εθνάρχης Καραμανλής, ερωτηθείς από στενούς συνεργάτες του αν ήταν έτοιμοι οι Έλληνες να ενταχθούν στην ΕΟΚ, λέγεται ότι απάντησε: «Εγώ θα τους ρίξω στη θάλασσα και αυτοί θα μάθουν να κολυμπούν.»  20 χρόνια δε μάθαμε κολύμπι και παραμείναμε στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη με «μπρατσάκια» και «σωσίβια».  Έφτασε η στιγμή να αποδείξουμε ότι ανήκουμε στην Δύση και όχι στη Λατινική Αμερικανική, ούτε στο ξεπερασμένο Ανατολικό μπλοκ. Διότι, προϋπόθεση για να «Ανήκομεν εις τους Έλληνες» είναι να «Ανήκομεν εις την Δύσην», δηλαδή να είμαστε δικτυωμένοι με την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Ας παραμερίσουμε τον πολιτικό «τσαμπουκά» και ας θυμηθούμε ότι «Τ’ αγαθά κόποις κτώνται.»      
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου