Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Οι "Φυλακές" του ΣΥΡΙΖΑ και Οι Αποκρατικοποιήσεις


Του Νάσου Αμπουέλ

Ο ΣΥΡΙΖΑ καπηλεύεται το εθνικό αίσθημα, ισχυριζόμενος πλέον ότι αποτελεί κυρίαρχος εκφραστής της κοινής γνώμης. 

Αφορμή είναι η δήλωση του κ. Στρατούλη σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα διστάσει να «στείλει φυλακή» όποιους «μειοδότες» διανοηθούν να «εκποιήσουν» τον εθνικό πλούτου της χώρας.  Δηλαδή, το κόμμα της Αριστεράς δε δηλώνει μόνο ότι δε δέχεται ουδεμία αποκρατικοποίηση, αλλά επίσης ότι έχει αναλάβει και καθήκοντα Ιερού Εξεταστή του πολιτικού βίου της χώρας.  Ειρωνικό πράγματι αν αναλογιστεί κανείς ότι το κόμμα αυτό έχει δώσει άσυλο στους πρώην «αυλικούς» του καθεστωτικού ΠΑΣΟΚ.


Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζεται άλλα μια φορά από πρόδηλη αμετροέπεια, καθώς αμφισβητεί τη λαϊκή βούληση η οποία αποτυπώθηκε πρόσφατα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, κατά τις οποίες επικράτησε μια φιλοευρωπαϊκή και κεντροδεξιά παράταξη η οποία προτάσσει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης, στο οποίο οι αποκρατικοποιήσεις αποτελούν στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ.  Άρα, ο ΣΥΡΙΖΑ, εκπροσωπώντας το κομμάτι του εκλογικού σώματος που τον ψήφισε, νομιμοποιείται να εκφράσει αντίθετη άποψη, ωστόσο, δε δύναται σε καμία περίπτωση να ισχυρίζεται ότι η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού διαφωνεί με τη συγκεκριμένη οικονομική επιλογή της κυβερνήσεως. 


Η δημόσια περιουσία σίγουρα δε πρέπει να δημευτεί αλλά να αξιοποιηθεί ως κεφάλαιο έλξης ξένων επενδύσεων, που θα εισάγουν τεχνογνωσία στην οικονομία, θα βοηθήσουν στην αναβάθμιση των υπηρεσιών και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για να περιοριστεί η ύφεση και να μειωθεί η ανεργία.  Η απελευθέρωση των υπηρεσιών σε συνδυασμό με τις αποκρατικοποιήσεις έχει αποδειχθεί ωφέλιμη για πολλές χώρες της Ευρωζώνης. 

Εν Ελλάδι, η απελευθέρωση και η αποκρατικοποίηση των τηλεπικοινωνιών επί των ημερών της κυβερνήσεως Καραμανλή τεκμηριώνουν τη συγκεκριμένη άποψη.  Παλαιότερα, το κρατικό μονοπώλιο του ΟΤΕ δεν επέτρεπε την ουσιαστική αναβάθμιση και τον αναγκαίο εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών με αποτέλεσμα η χώρα μας να βρίσκεται πολύ πίσω από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης σε επίπεδα παροχής και ποιότητας Ίντερνετ.  Έπειτα, τα πακέτα τηλεφωνίας του ΟΤΕ δεν ανταποκρίνονταν στις ανάγκες των καταναλωτών, ενώ οι λογαριασμοί ήταν συχνά φουσκωμένοι.  Οι καταναλωτές όμως δε μπορούσαν να μην «υποταχθούν» στις τιμές του ΟΤΕ, καθώς δεν υπήρχε άλλη εταιρεία παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών.

Με την απελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών, επετράπη η δημιουργία νέων εταιριών παροχής τηλεφωνίας και δικτύων, ενώ η αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ βοήθησε στην εξυγίανση του οργανισμού και στη προσθήκη νέων στοιχείων στις υπηρεσίες του. Έτσι, σήμερα οι καταναλωτές μπορούν να επιλέξουν μεταξύ διαφόρων εταιριών και να βρουν τις χαμηλότερες τιμές και τα πιο χρήσιμα πακέτα υπηρεσιών. 

Το παράδειγμα των τηλεπικοινωνιών θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στον τομέα της ενέργειας, μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς αυτής και της αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ, η οποία πρέπει να διαμελιστεί και μετέπειτα να αποκρατικοποιηθεί, ούτως ώστε να αποτρέψουμε τη πιθανή δημιουργία μιας ιδιωτικής εταιρείας που θα αντικαταστήσει το σημερινό Δημόσιο μονοπώλιο και να πριμοδοτήσουμε μια αγορά με πολλαπλές εταιρείες παροχής ενέργειας.

Η δυνάμεις του ανταγωνισμού και της ελεύθερης αγοράς δε πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ύπουλος εχθρός του έθνους, ούτε να σκιαγραφείται ο ιδιώτης ως κακόβουλος δυνάστης.  Σίγουρα, το ιδιωτικό επιχειρείν έχει σκοπό το κέρδος.  Όμως, το κέρδος μπορεί να αποτελέσει κίνητρο ανάπτυξης μιας επιχείρησης προς όφελος του καταναλωτή. 

Εξ άλλου, δε νομίζω ότι οι υπηρεσίες των ΔΕΚΟ είναι άρτιες και ας είναι κρατικές επί σειρά ετών.  Αντίθετα, συνέχεια διακρίνουμε αυξήσεις τιμών και ανεπαρκή εξυπηρέτηση πελατών.  Μάλιστα, οι ΔΕΚΟ μας κοστίζουν ως φορολογούμενοι όχι μόνο για το λειτουργικό τους κόστος αλλά και για το «πελατειακό» και συνδικαλιστικό τους τίμημα, αφού συχνά τα υψηλόβαθμα στελέχη τους είναι υπεύθυνα για το όργιο διασπάθισης του Δημοσίου χρήματος. 

Οι δυνάμεις της αγοράς μπορούν να διαχειριστούν τον εθνικό μας πλούτο χωρίς να μας εκμεταλλευτούν, αρκεί να έχουμε υπεύθυνο κράτος ρυθμιστή που θα θεσπίσει ένα κοινωνικά υπεύθυνο πλαίσιο λειτουργίας της ιδιωτικής οικονομίας.  Επαναλαμβάνω τη προσωπική μου άποψη ότι θέλουμε κράτος «ρυθμιστή» και όχι «διαχειριστή». 

Ας σταματήσει λοιπόν ο κ. Στρατούλης και το πολιτικό του συνοθύλευμα να βγάζει κραυγές λαϊκισμού και να προκαταβάλλει τον Ελληνικό λαό.  Ας πάψει πια ο ΣΥΡΙΖΑ να δαιμονοποιεί την ιδιωτική οικονομία η οποία στο παρελθόν της Ελλάδος έχει σταθεί αρωγός της αυτοσυντηρούμενης ανάπτυξης.  Δεν είναι πατριωτικό να αφήνουμε τον Δημόσιο πλούτο στα χέρια αναποτελεσματικών διαχειριστών που ενδιαφέρονται για τις πελατειακές δοσοληψίες και τα συνδικαλιστικά τους προνόμια αντί για της υπηρεσίες των πελατών.  Ούτε είναι πατριωτικό να αφήνουμε να λιμνάζει Δημόσια περιούσια, όπως το Ελληνικό, για να μην διαπράξουν «ανοσιουργήματα» οι δήθεν δαίμονες της ιδιωτικής οικονομίας. 

Πατριωτικό καθήκον είναι να χρησιμοποιείται ο πλούτος για την αύξηση του εθνικού εισοδήματος, την αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και την οικοδόμηση στέρεας παραγωγικής πλατφόρμας που θα μας βγάλει από την οικονομική υπανάπτυξη και θα μας επιτρέψει να γνωρίσουμε οικονομική ακμή που δε θα στηρίζεται σε δάνειες δυνάμεις αλλά στις δικές μας εθνικές δυνατότητες.  Ας γίνουμε επιτέλους χώρα «δημοκρατική, φιλελεύθερη και προοδευτική.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου