Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Ας κοιτάξουμε επιτέλους το δάσος!

Του Γιώργου Ευγενίδη

Βλέπω πως ακόμα και μετά τις εκλογές, ακόμα και αν είμαστε τόσο κοντά στο σημείο μηδέν, επιμένουν οι κυβερνώντες να μην καταλαβαίνουν πόσο κρίσιμο είναι να κάνουν γενναίες παρεμβάσεις και τομές στο κράτος. Χτες ο Πρωθυπουργός ζήτησε από τους υπουργούς να εξετάσουν ΟΛΟΥΣ τους κωδικούς των υπουργείων τους και να κόψουν όσους δεν είναι απαραίτητοι. Σήμερα, ο Γιάννης Στουρνάρας είναι αναγκασμένος να βρει για να κόψει πολλά δισεκατομμύρια, ακριβώς επειδή δεν έκοψαν οι υπουργοί. Είμαι σίγουρος πως κάποιοι από αυτούς θα ήθελαν να βοηθήσουν, αλλά δεσμεύονται από την τρικομματική συμφωνία περί μη απολύσεων. Είχα γράψει πριν από περίπου δύο εβδομάδες πως αν βγαίνει το πλάνο χωρίς απολύσεις και εφεδρεία, δηλαδή χωρίς άμεση μείωση του μισθολογικού κόστους, τότε όλα δρομολογούνται. Στην πράξη φαίνεται πως αυτό δεν είναι δυνατό. Κανείς δεν φαίνεται σ'αυτή την χώρα να μπορεί να αλλάξει αυτό το βαθιά αντιπαραγωγικό δημόσιο, που παράγει μύριες όσες στρεβλώσεις.


Ο ΣΥΡΙΖΑ μας λέει πως το δημόσιό μας είναι από τα μικρότερα στην Ευρώπη σε ποσοστό επί των κατοίκων και ίσως και να μπορούσε να διευρυνθεί. Μα το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο αριθμός, είναι η παραγωγικότητα. Αυτή την στιγμή το δημόσιο της Ελλάδας αποτελεί τροχοπέδη για κάθε αναπτυξιακή πρωτοβουλία και κάποιοι ευαγγελίζονται την διατήρησή του σαν μια άλλη ιερή αγελάδα στην Ινδία. Και βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μας διαβεβαίωνε πως δεν θα κάνει μονομερείς ενέργειες, σπεύδει να ψηφίσει την πρόταση του ΚΚΕ για κατάργηση Μνημονίων, εφαρμοστικών νόμων και Μεσοπροθέσμου. Θα μου πείτε, είσαι προπετής Γιώργο, δεν είναι μονομερής κίνηση αυτή, τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπολίτευση, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς ιδιαίτερο κόστος. Αν λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αυτά ως αντιπολίτευση, τότε τι θα κάνει ως κυβέρνηση; Διότι εκεί η αντιπολιτευτική αμετροέπεια πρέπει να μετριάζεται και με το φτωχό μου μυαλό, δεν βλέπω διάθεση του κόμματος της Κουμουνδούρου να σοβαρευτεί.

Από την άλλη υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο καρκινοβατεί και πολλές φορές λειτουργεί ως εμπόδιο παρά ως παράγοντας διακυβέρνησης. Το κόμμα βρίσκεται σε φάση ανασύνταξης ή νεκρανάστασης, όπως θέλετε πείτε το. Σε αυτό το πλαίσιο επαναπροσδιορισμού του στίγματός του, προβαίνει σε ενέργειες, οι οποίες μπορούν να κάνουν ζημιά. Ποιος θα ξεχάσει την πρώτη κοκορομαχία μεταξύ Βενιζέλου και Στουρνάρα με υπαιτιότητα του πρώτου; Ο Βενιζέλος δεν μου φαίνεται και τόσο ένθερμος της συγκυβέρνησης για να πω και την αλήθεια, διότι φοβάται την περαιτέρω κομματική συρρίκνωση. Πώς, όμως, μπορείς να βάζεις και πάλι το κόμμα πάνω από την χώρα;

Μετά έχουμε τον Βύρωνα Πολύδωρα και κάτι Ανεξάρτητους Ελληνες, οι οποίοι ανακαλύπτουν συνομωσία πίσω από τα παιδιαριώδη λάθη με τα φωνήεντα στην Γραμματική του Δημοτικού. Ναι, κάθονται στα διεθνή κέντρα της Μασωνιας και αναρωτιούνται "πως θα αφανίσουμε σήμερα την Ελλάδα; Α! Θα τους κόψουμε δύο φωνήεντα". Το κακό δεν είναι πως αυτά τα σενάρια κυκλοφορούν, το κακό είναι πως κάποιοι τα πιστευουν και με κάνουν να απορώ αν πραγματικά είμαστε ένα τεράστιο φρενοκομείο, όπως το έλεγε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Συνομωσιολογία, τερατολαγνεία, διεθνή σχέδια για αφάνιση της χώρας μας και άλλα τέτοια νόστιμα κυκλοφορούν ευρέως και κάποιοι τα "χάβουν" κανονικότατα. Και μετά ζητάμε την ανασύνταξη των δυνάμεων του τόπου, όταν υπάρχουν αυτοί που αναρωτιούνται τι ώρα γίνεται ο ημερήσιος ψεκασμός.

Γιατρέ μου, δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω τον παραλογισμό αυτής της χώρας. Ενώ έχουμε τόσα πλεονεκτήματα, φυσικά και γεωστρατηγικά, επιμένουμε να τα καταργούμε μόνοι μας, γιατί πάσχουμε από μια ιδιότυπη μανία καταδίωξης. Όλοι εμάς κυνηγούν και όλοι μας στοχοποιούν γιατί είμαστε ωραίοι, τολμηροί και επιτυχημένοι. Ε, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μας κατακρίνουν γιατί αποτύχαμε, είναι τόσο απλό να το πει κανείς. Αποτύχαμε παταγωδώς να διαχειριστούμε τα πλεονεκτήματά μας και οικοδομήσαμε μια πλαστή πραγματικότητα, της οποίας τα θεμέλια ήταν σαθρά από πάνω μέχρι κάτω. Μας ζητούν αυτή την ύστατη ώρα να αλλάξουμε τολμηρά και ριζοσπαστικά και εμείς κωφεύουμε επικαλούμενοι το πολιτικό ή όποιο άλλο κόστος.

Όλα αυτά, η ευκολία των δικαιολογιών και οι υπεκφυγές κατά κύριο λόγο, μας τελείωσαν! Μπορεί να μην το έχουμε αντιληφθεί -έτσι δείχνουμε τουλάχιστον- αλλά αυτό συμβαίνει. Η ιστορία δικαιώνει τον Κων. Καραμανλή και η ρήση του περί φρενοκομείου αποδεικνύεται ισχύουσα ακόμα και σήμερα. Νομίζουμε πως υπάρχουν εύκολες λύσεις, μονομερείς ενέργειες, τζάμπα μαγκιά, ελληνικός τσαμπουκάς και συνομωσίες για την εξόντωση του υπέροχου γένους μας.

Για μια ακόμα φορά κοιτάμε το δέντρο. Μια παράκληση προς όλους μας: Ας κοιτάξουμε επιτέλους το δάσος!

3 σχόλια:

  1. Γοργίας (χαμένος στο δάσος!)17 Ιουλίου 2012 - 11:24 μ.μ.

    Ετσι είναι! Οπως τα λές! Συμφωνώ απόλυτα! Με μία επισήμανση. Για να μην είμαστε ανιστόρητοι, ο Κων Καραμανλής προσέφερε ουκ ολίγα για την οικοδόμηση του πάλαι ποτέ κραταιού Κράτους της Δεξιάς!! Να μην το ξεχνάμε αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μακάρι να εισακουστείς! Αλλά εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιατρέ μου, δυστυχώς άργησες να το καταλάβεις, αλλά αυτή η χώρα ΔΕΝ παίζεται με ΤΙΠΟΤΑ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή