Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Με το θάρρος της γνώμης μου

Του Γιώργου Ευγενίδη

Καθώς σκοπεύω για λίγες μέρες να κατεβάσω διακόπτες και να ξεκουραστώ, θα ήθελα το σημερινό μου άρθρο να είναι λίγο πιο εξομολογητικό, λίγο πιο ειλικρινές, από τον στείρο λόγο που μας επιβάλλει η πολιτική επικαιρότητα. Με αφορμή, λοιπόν, ένα σχόλιο που έγινε χτες κάτω από το άρθρο μου με τίτλο "terra nuova το σκηνικό σε Ελλάδα και Ευρώπη", θα ήθελα να ξεκινήσω με μια μικρή ιστορία: Βρισκόμουν σε ταξίδι στο Αμβούργο της Γερμανίας και μια μέρα καθώς έκανα ένα γρήγορο πέρασμα από το facebook, βρήκα ένα μήνυμα από τον στενό μου φίλο, τον lefkas, ο οποίος είναι ο δημιουργός και εμπνευστής των Οριζόντων. Η πρότασή του ηταν επί λέξει "να καλύψεις ρεπορτάζ ΝΔ και να γράψεις άρθρα". Η ερώτηση που του έκανα ήταν αν θα είχα την πλήρη ελευθερία του λόγου και της άποψης και με διαβεβαίωσε πως αυτό θα ίσχυε στο ακέραιο. Το πρώτο μου άρθρο για τους Ορίζοντες εγράφη στις 18 Ιουνίου και από τότε διατηρώ τακτική αρθρογραφία στο blog.


Να ξέρετε πως δεν έχω κανένα θέμα με την ανωνυμία γενικότερα και στην blogόσφαιρα ειδικότερα. Όταν χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη μιας άποψης, οποιασδήποτε προέλευσης, με επιχειρήματα και ευγενή τρόπο, δεν με ξενίζει καθόλου. Όταν, όμως, η ανωνυμία χρησιμοποιείται για σπέκουλα και ύβρεις, τότε μιλάμε για δειλία ή καθαρό καροσκοπισμό. Επέλεξα να υπογράφω τα άρθρα μου και ο καθένας μπορεί να με βρει και στο facebook και στο twitter, όπου τα δημοσιεύω καθημερινά σε επώνυμο προφίλ. Αγαπητοί μου φίλοι, δεν έχω να κρύψω τίποτα και το ίδιο ισχύει και για τις πολιτικές απόψεις που έχω εκφράσει με την ευκαιρία της τακτικής μου αρθρογραφίας εδώ.

Θελω να είμαι ξεκάθαρος για κάθε φίλη/φίλο που με διαβάζει και δεν έχει αποκρυσταλλώσει μια εικόνα, αναφορικά με το ποιες είναι οι πολιτικές μου απόψεις. Δεν κρύφτηκα ποτέ πίσω από το δάχτυλο κανενός. Άλλωστε και να το έκανα δεν θα είχε καμιά χρησιμότητα γιατί είμαι και ψηλός. Καθαρές κουβέντες: δηλώνω φιλοευρωπαιστής και φιλελεύθερος. Θεωρώ την Ελλάδα αναπόσπαστο κομμάτι της ΕΕ και της Ευρωζώνης και θεωρώ πως μόνο με διαρθρωτικές αλλαγές θα γίνει κάτι για να ανακοπεί η πορεία της χώρας προς την ύφεση. Τα έχω γράψει τόσες φορές, που ίσως γίνομαι κουραστικός να επιμένω σε αυτές. Αν υποστηρίζω το Μνημόνιο; Ναι, με αστερίσκους. Οι ενστάσεις μου αφορούν το γεγονός πως η εφαρμογή του περιορίστηκε σε άδικες και συνεχιζόμενες οριζόντιες περικοπές στα συνήθη υποζύγια, γιατί οι κυβερνώντες επέδειξαν αδυναμία να διευρύνουν ουσιαστικά την εθνική φορολογική βάση. Αν είμαι στρατευμένος σε κόμμα; Όχι και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να μιλώ κάτω από τα στεγανά μιας πολιτικής στέγης. Ο δικός μου πολιτικός λόγος δεν είναι ετεροκαθοριζόμενος, δεν εχω ανάγκη ινστρούχτορες και ούτε κάποια σκοτεινά κέντρα με πληρώνουν για να κάνω αβάντα σε κάποιον σχηματισμό. Επίσης, "νοσταλγός του Χίτλερ και σφουγγοκωλάριος του Μιχαλολιάκου" δεν υπήρξα ποτέ, μάλλον ο ανώνυμος σχολιαστής θα με μπέρδεψε με κάποιον άλλο, καθώς έχω γράψει αρκετά και έχω διασαφηνίσει τη θέση μου: η ΧΑ είναι ένα απεχθές κόμμα, το οποίο, ομως, αναρριχήθηκε λόγω του κενού νόμου που προέκυψε από την εγκατάλειψη κυρίως του κέντρου της Αθήνας.

Τέλος, όσον αφορά την οικογένειά μου, το κατέστησα σαφές και χτες: όποιος την ξαναπιάσει στο στόμα του θα έχει τις συνέπειες που μου επιτρέπει η ανωνυμία του. Θα διαγράφεται το σχολιό του. Ας είχε το θάρρος της επωνυμίας ο χτεσινός και ο κάθε χτεσινός να μου έλεγε αυτά που είπε γνωρίζοντας, πως είμαστε και οι δύο επώνυμοι. Ο καθένας έχει τον δικό του αξιακό κώδικα: στον δικό μου η οικογένειά μου είναι ψηλά και έχω γι'αυτήν απεριόριστη αγάπη και σεβασμό. Γαλουχήθηκα με αξίες προοδευτικές, σε ένα σπίτι που μου παρείχαν ελευθερία για να σκεφτώ και να αναπτύξω την δική μου κοσμοθεωρία. Το θεωρώ μεγάλο δώρο αυτό, ίσως το μεγαλύτερο που μου έκανε η οικογένειά μου. Αλλά από εδώ και πέρα, κάθε αναφορά στην οικογένειά μου κομμένη, τα άρθρα τα γράφω εγώ με την υπογραφή μου, εγώ είμαι ανοιχτός σε κάθε σχόλιο.

Είμαι 17,5 χρονών και αισθάνομαι την ανάγκη αυτοέκφρασης. Αυτό και μόνο κάνω στους Ορίζοντες, πάντα σεβόμενος τις διαφορετικές αντιλήψεις, πάντα σεβόμενος τις διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες. Οι φίλοι μου εκτείνονται σε ένα ευρύτατο φάσμα, από την Αριστερά μέχρι και τον Εθνικισμό, την ιδεολογία, όχι τον φασισμό, τον απολυταρχισμό. Το θεωρώ ευλογία να μπορώ να συμφωνώ με κάποιους, αλλά και να μπορώ να διαφωνώ με πολλούς από διαφορετική σκοπιά. Αλλά στο τέλος της μέρας, πάλι φίλοι θα είμαστε, τα πολιτικά δεν μπορούν να μας χωρίζουν, όπως γινόταν μέχρι την δεκαετία του 80. Μπορείς να διαφωνείς μαζί μου, το αναγνωρίζω και το σέβομαι, αλλά απαιτώ να επικεντρώνεσαι σε μένα και σε κανέναν άλλο και να διαφωνείς με επιχειρήματα, όχι κορώνες.

Τα γραπτά μου είναι απολύτως ανεξάρτητα, εκφράζουν μόνο τις προσωπικές μου απόψεις. Εκφράζουν αν θέλετε και την ανησυχία ενός νέου ανθρώπου, ο οποίος τώρα διαμορφώνεται αναφορικά με το πού πηγαίνει αυτή η χώρα και το ποιες είναι οι πρωτοβουλίες που πρέπει να παρθούν για να ανακοπεί η επέλαση της ύφεησης. Δεν βλέπω το πράγμα ρεβανσιστικά, δεν είναι στοιχείο του χαρακτήρα μου αυτό, δεν μπορώ να λειτουργήσω με οπαδική λογική. Δεν είναι το θέμα αν "η Αριστερά γαμ@#ι πάντα την Δεξιά ή vice versa". Το θέμα είναι αν όλοι μπορούμε να εκφράσουμε τις απόψεις μας και από αυτές να δημιουργηθεί το νέο μωσαικό που θα συνθέτει την Ελλάδα του αύριο. Το θεωρώ πρωτόγονο εν έτει 2012 να συζητάμε ΑΚΟΜΑ για την ελευθερία του λόγου και της εκφρασης. Για μένα αυτή είναι αδιαπραγμάτευτη. Και ευχαριστώ τον lefkas, τον θεμελιωτή αυτού του blog και τον εξίσου φίλο, Νάσο Αμπουέλ, με τους οποίους δημιουργήσαμε έναν χώρο για διαφορετικές απόψεις, με διαφορετικές πολιτικές αναφορές.

Φίλες μου και φίλοι, έχω και θα έχω το θάρρος της γνώμης μου. Όσο γίνονται πράγματα σε αυτή την χώρα που με ενοχλούν ή που είναι άξια σχολιασμού, θετικού ή αρνητικού, εγώ θα είμαι σε αυτόν τον χώρο ή και κάπου αλλού. Πάντα με την υπογραφή μου, για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για την ειλικρίνεια της γνώμης. Χαίρομαι να υπάρχουν άνθρωποι που διαφωνούν, δείχνει πως κάποιοι επεξεργάζονται αυτό που λες και το σκέφτονται σοβαρά. Υβριστές θα υπάρχουν πάντα: η δική μου απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι η απρόσκοπτη συνέχιση της αρθρογραφίας μου, για όσο ακόμα μπορέσω και για όσο ακόμα με διαβάζουν κάποιοι, λίγοι, άνθρωποι.

Μέχρι αυτό το σημείο, σας ευχαριστώ για τα θετικά ή αρνητικά σας σχόλια και τα clicks σας. Προσωπικά, μου δίνουν την "νομιμοποίηση" να συνεχίζω.

Σας Ευχαριστώ

Υ.Γ.
Η στήλη κατεβάζει ρολά για περίπου μια εβδομάδα. Θα τα ξαναπούμε από την επόμενη Δευτέρα, καθώς η πολιτική δεν κάνει διακοπές, δυστυχώς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου