Σάββατο, 14 Ιουλίου 2012

Από το ένα λάθος στο άλλο

Του Γιώργου Ευγενίδη

Θεωρώ τον Ευάγγελο Βενιζέλο έναν πολύ έξυπνο άνθρωπο, όχι μόνο έναν εξαιρετικά ευφράδη ρήτορα. Είναι πολλοί που τον κατηγορούν για το σύντομο διάστημα, στο οποίο ολοκλήρωσε τις σπουδές του, αλλά είναι εξίσου πολλοί αυτοί που μιλούν για μια επιστημονική διάνοια, η οποία άξιζε μέχρι κεραίας τις διακρίσεις που κέρδισε. Είναι, λοιπόν, ένας πολύ εύστροφος άνθρωπος, ο οποίος κλήθηκε να αναλάβει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του. Πολλοί λένε πως θα ήταν καλύτερο να είχε κερδίσει ο Μπένι το 2007 και να ερχόταν ο Γιώργος Παπανδρέου στην ηγεσία του κόμματος σήμερα. Έχοντας δει τον Γιώργο Παπανδρέου...εν δράσει, θεωρώ τουλάχιστον αφελές κάποιοι να νομίζουν πως θα επανένωνε το κόμμα. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν διαθέτει την πολιτική ευφυία του βεληνεκούς του Ευάγγελου Βενιζέλου, αλλά και ο τελευταίος δείχνει να κάνει σπασμωδικές κινήσεις στο εσωκομματικό και στο εθνικό πεδίο. Τόσες που αναγκάζει πολλούς να αμφισβητούν, το κατά πόσο θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην διακυβέρνηση του τόπου αυτή την ύστατη ώρα.
 Ο Βενιζέλος παρέλαβε ένα κόμμα διαλυμένο, εκφυλισμένο, χωρίς πολιτικό στίγμα που προσπαθούσε να ισορροπήσει σε δύο βάρκες: αυτή του Μνημονίου και αυτή της εσωκομματικής τάξης. Κατάφερε να το διαχειριστεί αρκετά καλά και ιδίως στις δεύτερες εκλογές να μην παρασυρθεί από την ορμή της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Κράτησε τις δυνάμεις του με μια καθαρά αρχηγοκεντρική εκστρατεία. Αλλά από εκείνο το σημείο και μετά κάνει αλλλεπάλληλα φάουλ, με κορωνίδα τους ορισμούς στην Πολιτική και Οργανωτική Γραμματεία. Καθαρά Βενιζελικά στελέχη, με ελάχιστες προσθήκες από άλλα στρατόπεδα, ενώ παράλληλα αναγνωρίζει ως ρεύμα την Αριστερή Πρωτοβουλία του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου.

Πολλοί δεν το γνωρίζουν, αλλά ο Παναγιωτακόπουλος συνήψε συμφωνία με τον Βενιζέλο για στήριξη του τελευταίου στις εσωκομματικές εκλογές. Όχι αφού ο Μπένι έμεινε ο μόνος υποψήφιος, σαν λύση ανάγκης, αλλά πριν, ενώ ακόμα ο Χρήστος Παπουτσής αναζητούσε τις υπογραφές για να κατέβει ως αντίπαλος. Γνώμη μου, δεν θα είχε καμιά τύχη. Νιώθω, όμως, πως το προφίλ του Παναγιωτακόπουλου θα ταίριαζε καλύτερα στον Παπουτσή. Τώρα, λοιπόν, αποκαλύπτεται το παρασκήνιο της συμφωνίας με αξιοποίηση του ίδιου του Παναγιωτακόπουλου, αλλά και στελεχών της Αριστερής Πρωτοβουλίας.

Έχει προκληθεί τεράστια δυσαρέσκεια στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και όχι άδικα. Ο Βενιζελος λειτουργεί ωσάν νέος Ναπολέων με δικαιοδοσία να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε προσωπικό φέουδο. Προσωπικά, δεν ανήκω στους φίλους του ΠΑΣΟΚ και σαφώς δεν ανήκω στους φίλους του Αρχηγού του. Αυτό, όμως, ίσως με κάνει να είμαι λίγο πιο αντικειμενικός ως εξωτερικός παρατηρητής. Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή αποτελείται από αρκετούς πιστούς του αρχηγού, αλλά και από πολλούς δυσαρεστημένους, οι οποίοι δεν εκφράζονται από την πολιτική του κόμματος, όπως ασκείται σήμερα.

Για εμένα, όμως, το δεύτερο και σημαντικότερο φάουλ του Βενιζέλου είναι η αλαζονική στάση του κατά την άσκηση των κυβερνητικών καθηκόντων, Αρχικά δεν είχε το σθένος να υποστεί και το ΠΑΣΟΚ φθορά μέσω της συμμετοχής κορυφαίων στελεχών και από τους κηπουρούς του ΓΑΠ βρεθήκαμε στους κηπουρούς του Βαγγέλη. Και ας πούμε πως το ξεπερνάμε αυτό και πως η κυβέρνηση έχει αρχίσει σιγά-σιγά να "ρολάρει". Η πρόσφατη οργίλη παρέμβαση εναντίον του Γιάννη Στουρνάρα γιατί χρειαζόταν; Ο Βαγγέλης Βενιζέλος ξέρει πολύ καλά πως λειτουργεί η Τρόικα και ο ευρωπαικός μηχανισμός εν γένει. Τώρα γιατί καμώνεται την Οσία Παρθένα και κάνει πως δεν είδε, δεν άκουσε, δεν μιλά; Ξέρει πολύ καλά τι πιέσεις ασκούν οι δανειστές και καταλαβαίνει πως οι εντάσεις εντός της κυβέρνησης δεν οφελούν σε τίποτα. Τότε γιατί τις πυροδοτεί; Γιατί υποσκάπτει τόσο το έργο του Γιάννη Στουρνάρα όσο και την προσπάθεια σταθεροποίησης της χώρας, έστω και σε επίπεδο εντυπώσεων; Έχω την αίσθηση πως αυτά μου τα ερωτήματα δύσκολα θα απαντηθούν.

 Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ οδεύει από το ένα λάθος στο άλλο. Ασκεί τα καθήκοντά του σαν πολιτικός δόκιμος που τώρα μαθαίνει την δουλεία και έχει το περιθώριο του λάθους. Δεν ανήκω στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά σίγουρα το κόμμα είναι πιο ωφέλιμη δύναμη από τον αμετροεπή ΣΥΡΙΖΑ. Όσο ο Βενιζέλος ασκεί τα καθηκοντά του με διάθεση πολιτικής εκκαθάρισης για να επιβάλει τους δικούς του αρεστούς, τόσο θα αποσυσπειρώνεται το ήδη αποσυσπειρωμένο κόμμα. Αν θέλει να διατηρήσει την φήμη του σοβαρού πολιτικού και να κρατήσει το κόμμα του κατά το δυνατόν ενωμένο, οφείλει να επιστρέψει στον δρόμο της υπευθυνότητας και να ανοίξει γραμμή επικοινωνίας και με χρήσιμα στελέχη που αποκλείστηκαν για ρεβανσιστικούς λόγους.

Αν δεν το κάνει αυτό, το ένα λάθος θα διαδέχεται το άλλο και το κακό είναι πως αυτό δεν θα αποβεί θανάσιμο μόνο για το ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να αποβεί μοιραίο και για τη χώρα που χρειάζεται σοβαρές και υπεύθυνες δυνάμεις στο τιμόνι.

Υ.Γ.
Θέλω κάποιος να βγει και να διαψεύσει την προεκλογική συμφωνία Βενιζέλου-Παναγιωτακόπουλου. Αν το κάνει, παρακαλώ να το κάνει με επιχειρήματα και όχι με άναρθρες κραυγές.




2 σχόλια:

  1. Φίλε Γιώργο, νομίζω ότι ο Βενιζέλος ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ, σε μια στιγμή που αυτό ψάχνει να βρει ιδεολογική πυξίδα, τρόπους και μέσα πρόσφορα, για να επανασυνδεθεί με την κοινωνία, η οποία πιστεύει (ίσως όχι άδικα, αλλά θα το κρίνει η ιστορία τελικά!), ότι το ΠΑΣΟΚ την πρόδωσε, ενώ ταυτόχρονα όσοι πρώην Πασόκοι ήταν ενεργοί πολίτες και πολιτικά και κομματικά δραστήριοι, εξακολουθούν να είναι ΚΑΙ σήμερα, αλλά κινούνται πια σε επίπεδα μικρών ασύνταχτων ομάδων ή παρεών, χωρίς πυξίδα, στόχο και κοινό σκοπό, μετατοπιζόμενοι πολιτικά, τις περισσότερες φορές, από το ΠΑΣΟΚ προς το ΣΥΡΙΖΑ και την ΔΗΜΑΡ, νιώθοντας ότι στην διαμαρτυρία και στην αντίρρηση, υπάρχει πάντα καταφύγιο για έναν αριστερό ή πρώην αριστερό. Οι Πασόκοι του Κέντρου μένουν στο Κέντρο και περιμένουν!
    Ο BENNY λοιπόν, προσφέρθηκε, νομίζω, από μόνος του (χωρίς όμως πραγματικό αντίπαλο!), να αναλάβει να ανασυντάξει ένα παραπαίον, βαριά λαβωμένο κόμμα, να συνθέσει μια νέα Κεντροαριστερά! Εγχείρημα, που φαντάζει ακατόρθωτο! Η πρόκληση μεγάλη και μάλιστα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, ακόμη μεγαλύτερη. Σαν πολιτική προσωπικότητα, αναλαμβάνει πρώτη φορά Αρχηγός (και μάλιστα Αρχηγός-Σωτήρας, ρόλο που δεν είχε παίξει μέχρι σήμερα). Σαν πολιτική προσωπικότητα επίσης, φαίνεται, από την ιστορική του διαδρομή, ότι, μέχρι σήμερα αρέσκεται να βάζει ψηλούς στόχους, τους οποίους πράγματι παλεύει με πείσμα, άλλοτε πετυχαίνει και άλλοτε αποτυχαίνει ή κάνει λάθη (ορισμένες φορές πολύ σοβαρά!!), άλλοτε σκοντάφτει, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ξανασηκώνεται και στο τέλος, πετυχαίνει αυτό που έχει σχεδιάσει ή περίπου αυτό (γιατί υπάρχει πάντα και ο ταχυδρόμος που πρέπει να λογαριάζεις!). Προφανώς είναι πολύ καλός ρήτορας, αλλά κυρίως έχει δείξει ότι είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ. Αυτό συνεισφέρει πολύ στην έξωθεν (εννοώ στην Ευρώπη) καλή μαρτυρία του.
    Το μειονέκτημά του, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι, πολλές φορές, κυνηγώντας το αποτέλεσμα, χάνει την ΟΥΣΙΑ! (μερικές φορές και τον έλεγχο!) και οι ενέργειές του στρέφονται τελικά, εναντίον του και κυρίως, εναντίον του λαού, που σίγουρα είναι μια παρεκτροπή, που δεν την επιδίωκε, αλλά η οποία τραυματίζει τη σχέση του με την κοινωνία, άλλοτε ελαφρά και άλλοτε βαριά!!!.
    Σε κομματικό επίπεδο βέβαια, στην προσπάθεια της κομματικής ανέλιξης, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές! Πάντα συναντάς παρέες, θεμιτές και αθέμιτες, φιλίες και λυκοφιλίες, ίντριγκες, συμφωνίες (πάνω και κάτω από το τραπέζι), προδοσίες, έριδες και φιλονικίες, κλπ κλπ.
    Έτσι, το ζήτημα, εν τέλει, στις μέρες μας δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, το πρόσωπο, αλλά ΠΟΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;;; Ποια πολιτική για το ΠΑΣΟΚ;;;. Ποια πολιτική για τη χώρα;;;;. Στο θέμα αυτό, βλέπω μεγάλες ελλείψεις, για να είμαι ειλικρινής, σε όλα τα κόμματα. Έτσι, δυστυχώς φτάσαμε στους τυφλούς να βασιλεύει ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ!!!! (Βλ. Σαμαράς). Είναι νομίζω καιρός να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα!!! Η ΝΕΟΛΑΙΑ, πρέπει να οδηγήσει το κάρο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιος ασχολείται μωρέ με το ΠΑΣΟΚ και τα εσωκομματικά του! Κανείς! Εδώ το θέμα είναι ΠΟΥ ΠΑΜΕ; ΠΩΣ ΠΑΜΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΑΜΕ;; Kαι τελικά: ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ;; Ή ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΥΚΛΟΥΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ;;; AMAN!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή