Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Ευάγγελε, Δε Θέλει Πολύ Κλικ Κλικ!

Του Νάσου Αμπουέλ
Αυτό το σύνδρομο της «επικοινωνιακής Αντιπολιτεύσεως» που έχει ριζώσει στο πολιτικό μας σύστημα, και γενικότερα στη κοινωνική μας συνείδηση, αποδεικνύεται ανίατο και επικίνδυνο.  Έσχατο κρούσμα ο αγαπητός κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος άφησε για λίγο το εσωκομματικό κουβάρι και είπε να ασχοληθεί με τα τεκταινόμενα της χώρας. 
Έτσι αποφάσισε να εγκαλέσει τον Υπουργό των Οικονομικών για την έλλειψη διαπραγματευτικής ροπής κατά τη πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής.  Δε μπορεί να «διανοηθεί» ο πρώην Υπουργός των Οικονομικών και Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως ότι ο τριών ημερών Υπουργός δεν είχε «τη τόλμη και τη παρρησία» να διαπραγματευτεί το Μνημόνιο που ο ίδιος βοήθησε να συνταχθεί και το οποίο απέτυχε να εφαρμόσει.
Πράγματι, είναι κάτι τέτοιες στιγμές που με κάνουν να αναρωτηθώ: Δε μεσολαβεί δεύτερη σκέψη στο μυαλό του «αγαπητού» Ευάγγελου; Ο ευφυέστατος και ευφραδής κ. Βενιζέλος δεν επεξεργάζεται τους συνειρμούς του πριν τους εκφράσει; Νομίζω ότι είμαστε για άλλη μια φορά μάρτυρες των ιλαροτραγικών παραδόξων που μας προσφέρει «απλόχερα» το Ελληνικό πολιτικό κατεστημένο.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο πρώην Υπουργός των Οικονομικών απεδείχθη δειλός και άτολμος όταν αρνήθηκε να περιορίσει τη σπατάλη του Δημοσίου, να προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις και να απελευθερώσει τα «κλειστά επαγγέλματα.»  Ουδέποτε τόλμησε να συγκρουστεί με τα συντεχνιακά συμφέροντα που υπονομεύουν διαρκώς τη μεταρρυθμιστική ορμή, ενώ λέγεται ότι ήταν ένας εξ αυτών εντός του ΠΑΣΟΚ που επέκριναν την αποφασιστικότητα του κ. Ραγκούση, κατά τη περίοδο που ο τελευταίος επιχείρησε να ανοίξει τα «κλειστά επαγγέλματα.» 
Ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος πλέον ευαγγελίζεται την ευρωπαϊκή και εκσυγχρονιστική σοσιαλδημοκρατία, συνιστά φρουρός του «βαθέως» πελατειακού κράτους που οικοδόμησε το ΠΑΣΟΚ.  Επίσης, ας μη ξεχνούμε ότι ο νόμος περί «Μη ευθύνης υπουργών», ο οποίος ξορκίζεται από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο, αποτελεί άλλο ένα πολιτικό δημιούργημα του κ. Βενιζέλου, ενώ ο νυν Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν υπεύθυνος και για τη τελική οπισθοδρόμηση του κ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της Αναθεωρητικής Βουλής του 2008,  όταν δε τροποποιήθηκε «ο νόμος Πλαίσιο» (για τα ξένα και ιδιωτικά Πανεπιστήμια), προς χάριν των Πανεπιστημιακών συναδέλφων του (ο κ. Βενιζέλος ήταν Καθηγητής Πανεπιστημίου).  Αυτά για να θυμηθούμε όλοι το ιστορικό του κ. Βενιζέλου.
Τώρα στα περί επαναδιαπραγματεύσεως.  Ας αντιληφθούμε κάτι απλό και λογικό: Δε γίνεται να επιδιώκουμε υπεραισιόδοξες εκπτώσεις ή βελτιώσεις όταν δεν έχουμε εφαρμόσει τη πλειοψηφία των μέτρων που έχουμε συμφωνήσει με τους Ευρωπαίους εταίρους μας.  Η τρόικα και οι ευρωπαίοι εταίροι μας θεωρούν ότι είμαστε «ειδική περίπτωση» διότι σε αντίθεση με την Ιρλανδία και τη Πορτογαλία δεν έχουμε προχωρήσει στην αναγκαία εκλογίκευση των συνθηκών λειτουργίας της οικονομίας.  Ενώ οι υπόλοιποι «ασθενείς» της Ευρωπαϊκής οικείας έχουν καταβάλλει προσπάθειες να αλλάξουν, εμείς αρνούμαστε πεισματικά τη μεταρρύθμιση και κρυβόμαστε πίσω από τη λεοντή της «οριζόντιας περικοπής». 
Τι διαπραγματευτική ισχύς μπορεί λοιπόν να έχει μια χώρα η οποία δεν έχει φανεί αξιόπιστη κατά το παρελθόν και η οποία δε παράσχει θετικά δείγματα γραφής; Το να αντιδικούσε ο κ. Στουρνάρας από τη πρώτη κιόλας Σύνοδο θα λειτουργούσε εναντίον μας, καθώς θα επιτρέπαμε σε πολλούς εντός της Ευρωζώνης να μας χλευάσουν και να μας σκιαγραφήσουν ως ανεύθυνους και χωρίς ουδεμία επαφή με τη λογική, ενώ, σε τελική ανάλυση, θα απέρριπταν το αίτημα μας για επαναδιαπραγμάτευση.
Ας θυμηθεί ο κ. Βενιζέλος ότι όταν μετέτρεψε τον «τσαμπουκά» και το «νταηλίκι» σε στρατηγική οικονομικής εξωτερικής πολιτικής τον προηγούμενο Αύγουστο, η τρόικα αποχώρησε από τις συζητήσεις και δε πετύχαμε απολύτως τίποτα.
Επιπόλαιες και ευκαιριακές ασκήσεις επί χάρτου και κριτική εκ του ασφαλούς, κυρίως όταν αυτή προέρχεται από κυβερνητικό εταίρο, αποτελεί τραγική προσπάθεια εντυπωσιασμού για επικοινωνιακούς λόγους.  Ο κ. Βενιζέλος λαϊκίζει και δημιουργεί άσκοπα τριβές στο εσωτερικό της κυβερνήσεως που ενδέχεται να πλήξουν την ενότητά της στο εσωτερικό και το κύρος της στο εξωτερικό. 
Ο κ. Βενιζέλος δε μπόρεσε επί 2 χρόνια να επαναδιαπραγματευτεί ο ίδιος και η κυβέρνησή του το Μνημόνιο, και τώρα τρέφει τη ψευδαίσθηση ότι μπορεί να το επιτύχει άμεσα μέσα σε 3 ημέρες ένας νέος υπουργός, όταν το Πρόγραμμα Αναπροσαρμογής έχει εκτροχιαστεί σε 210 σημεία του; Δε θέλει πολύ κλικ κλικ αγαπητέ Ευάγγελε!
Πάντως, το γεγονός ότι είδε παρουσιάζονται ρωγμές στον κυβερνητικό συνασπισμό, εν όψει των μεγάλων τομών που έχουν προαναγγελθεί, είναι αναντίρρητα ανησυχητικό.  Αν για ζητήματα άνευ σημαντικής αξίας διατυπώνονται «αντιπολιτευτικές» θέσεις, τότε φοβούμαι ότι μπορεί να υπάρξουν μεγαλύτερες «θύελλες» όταν θα μονοπωλούν τα ΜΜΕ και τη πολιτική θεματολογία οι ενέργειες και οι δηλώσεις του κ. Φωτόπουλου, σε συνδυασμό με τους Αριστερούς λιβέλους κατά του «ξεπουλήματος» της Δημοσίας Περιουσίας από τους «ανθέλληνες».
Ας πρυτανεύσει η σοβαρότητα και η νηφαλιότητα στο κυβερνητικό στρατόπεδο και ας φωτιστεί το εθνικό συμφέρον μέσα στο σκότος των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.  Εύχομαι να μη λιγοψυχήσει κανένας από τους τρείς αρχηγούς, διότι οι συνέπειες μπορεί να αποβούν μοιραίες για το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας μας και γενικότερα για την εθνική μας μοίρα.   


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου