Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Better luck next time

Του Γιώργου Ευγενίδη

Η σημερινή εκδηλωμένη πρόθεση της διοίκησης της Ελληνικής Χαλυβουργίας να προβεί σε ομαδικές απολύσεις και να κλείσει την παραγωγική μονάδα του Ασπροπύργου, είναι ένα ακόμα δείγμα για το πόσο εσφαλμένα αντιλαμβάνονται ορισμένοι, με κύριο εκφραστή το ΠΑΜΕ, τον συνδικαλισμό. Περιορισμένοι σε κομματικά στεγανά, διατηρώντας ανεπίτρεπτες παρωπίδες, δημιουργούν μια βασική στρέβλωση στην αγορά εργασίας, με αποτελέσματα σαν τα σημερινά. Δεν είχε ΚΑΜΙΑ απολύτως υποχρέωση η διοίκηση της ελληνικής χαλυβουργίας να κρατήσει ανοιχτό το εργοστάσιο υπό τέτοιες συνθήκες. Μπορούν τώρα, λοιπόν, οι κύριοι του ΠΑΜΕ να δρέψουν τους καρπόύς των κόπων τους, έχοντας ως δεδομένο πως η εργοδοσία νικήθηκε και επικράτησε το δίκιο του εργάτη. Μόνο που θα απολυθούν και ορισμένοι που ήθελαν να επιστρέψουν στη δουλειά τους, αλλά ξεχνώ ο αφελής, πως αυτοί είναι πουλημένοι απεργοσπάστες! Εκπρόσωποι του κεφαλαίου που δεν σέβονται το ιερό δικαίωμα στην απεργία.
 Όσοι με διαβάζετε πιο τακτικά, μπορείτε να διαπιστώσετε πως με κάποια ζητήματα μπορώ να γίνω σχεδόν εμμονικός. Ένα από αυτά είναι το δικαίωμα στην εργασία, το οποίο θεωρώ πολύ ανώτερο από το δικαίωμα στην απεργία. Διότι για να απεργήσεις, σημαίνει βασικά πως εργάζεσαι. Αν θες, όμως, να εργαστείς στη σημερινή εποχή και παράλληλα λαμβάνει χώρα απεργία, είσαι απεργοσπάστης και κοράκι του κεφαλαίου. Ε, λοιπόν, εγώ σέβομαι πολύ περισσότερο έναν απεργοσπάστη που σκοτώνεται στη δουλειά, παρά έναν επαγγελματία υπερασπιστή εργασιακών δικαιωμάτων που το μόνο που κάνει είναι να ξελαρυγγιάζεται.

Να καταλάβει το ΠΑΜΕ πως η ενέργειά του κοστίζει τη δουλειά σε μερικές εκατοντάδες εργάτες. Επίσης, η απόφασή του να εμμείνει στην απεργία καταδεικνύει μια βαθύτατη έλλειψη σεβασμού απέναντι στον νόμο. Όταν το Πρωτοδικείο Αθηνών έχει αποφανθεί πως η απεργία είναι παράνομη και καταχρηστική,ε, δεν μπορείς να την συνεχίζεις, ενώ σε άλλες περιπτώσεις επικαλείσαι τα νόμιμα δικαιώματα των εργαζομένων. Ο νόμος είναι ένας και δεν επιδέχεται παρερμηνείες από μια συνδικαλιστική κλίκα, η οποία κάνει πολιτική στις πλάτες των εργαζομένων εν τέλει.

Θα ήθελα πολύ να μάθω πώς θα πληρώσει τώρα ο εργαζόμενος της χαλυβουργίας τις υποχρεώσεις του. Με τα ψίχουλα που έδινε ως επίδομα υποστήριξης το ΠΑΜΕ; Πόσα θέλουν για να μας τρελάνουν οι άνθρωποι; Σε μια εποχή που στους μικρομεσαίους και στους σκληρά εργαζόμενους δεν περισσεύει ούτε ευρώ, το ΠΑΜΕ τους στερεί το δικαίωμα στην εργασία. Και δυστυχώς, στερεί από όλους το δικαίωμα της εργασίας, ακόμα και από αυτούς που ήθελαν να δουλέψουν Γενικά, δεν έχω κανέναν ενδοιασμό με την πρακτική της απόλυσης, αλλά δεν μπορείς να επιβάλλεις ουσιαστικά με την συμπεριφορά σου αυτή την πρακτική. Δεν μπορεί, δηλαδή, το ΠΑΜΕ να επιβάλλει στην διοίκηση την λύση των απολύσεων γιατί δεν αφήνει κανέναν να εργαστεί, για να βοηθήσει την οικογένειά του.

Ειλικρινά, νιώθω πως δεν θα καταλάβω ποτέ την συνδικαλιστική λογική, αν υπάρχει κάτι τέτοιο. Ίσως και να μην θέλω να καταλάβω την λογική του "αποφασίσομεν και διατάσσομεν" του ΠΑΜΕ. Δεν θέλω να καταλάβω την αντίστοιχη λογική των Φωτόπουλων και των Λυμπερόπουλων. Μου είναι αδιάφορη. Αλλά δεν μπορείς να μην επιτρέπεις σε ανθρώπους να δουλεύουν, ειδικά σε τέτοιες οικονομικές συνθήκες. Νομίζω πως κανέναν χαλυβουργό δεν ενδιαφέρει η συμπαράσταση στον αγώνα της Ένωσης Δημοκρατικών Γυναικών Νέας Σμύρνης ή της ΕΛΜΕ Πειραιά. Δεν ταίζεις την οικογένειά σου με συμπαράσταση.

Οι άναρθρες κραυγές που εκπέμπει το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ κατ'επέκταση δεν βρίσκουν απήχηση και κατ'εμέ ευτυχώς. Διάβασα χτες μια έκθεση του ΚΚΕ για το εκλογικό αποτέλεσμα και συγκλονίστηκα από την έλλειψη αυτογνωσίας των ανθρώπων. Εν ολίγοις, λέει πως το εργατικό κίνημα εκφοβίστηκε και στήριξε τις δυνάμεις του κεφαλαίου υπό το κράτος φόβου και καταλήγει πως το κίνημα δεν έχει ωριμάσει ακόμα. Δηλαδή στο ερώτημα "είναι στραβός ο γιαλός ή εμείς αρμενίζουμε στραβά;", το ΚΚΕ επιλέγει να λέει πως ο γιαλός είναι στραβός, όσο κοντόφθαλμο και αν ακούγεται αυτό. Ίσως, αν οι άνθρωποί του διέθεταν λίγη αυτογνωσία και δεν νόμιζαν πως βρισκόματε στην εποχή της ωρίμανσης του κινήματος στα τέλη της δεκαετίας του '10, να καταλάβαιναν πως αυτοί είναι που αρμενίζουν στραβά.

Μέχρι να το καταλάβουν, όμως, θα έχουν πάρει στον λαιμό τους πολλούς εργαζομένους και πολλές οικογένειες. Δεν μπορούν να καταλάβουν πόσο εύκολο είναι για την ελεύθερη αγορά να αυτορυθμιστεί και να "τιμωρήσει" όσους δεν εργάζονται. Κάτι τέτοιο έγινε και στην περίπτωση της Χαλυβουργίας.

Δεν είμαι αισιόδοξος πως το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ έμαθαν το μάθημά τους. Αλλά επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν πως δεν αυτοί σωστοί και όλοι οι άλλοι λάθος, θα καταβαραθρωθούν ακόμα περισσότερο. Δεν μπορώ να πω πως λυπάμαι. Ας πρόσεχαν και όπως λένε και οι Άγγλοι, better luck next time.

3 σχόλια:

  1. Φίλε μου Γιώργο, εκτιμώ πολύ την άποψή σου και σέβομαι αυτά που γράφεις. Διαφωνώ όμως κάθετα σε αρκετά πράγματα...Θα ξεκινήσω από το τέλος και την αναφορά στο ΚΚΕ. Μάλλον ο κόσμος δεν καταλαβαίνει, ότι το ΚΚΕ δεν εκπροσωπεί το χώρο της αριστεράς, αλλά το χώρο του κομμουνισμού. Έχουν μεγάλη διαφορά αυτά τα δύο. Το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα εξουσίας, δεν κατεβαίνει στις εκλογές ούτε για να κάνει κυβέρνηση ούτε για να πιάσει ένα ποσοστό Χ, ούτε για να έχει στη Βουλή Χ βουλευτές. Το ΚΚΕ προτείνει ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ. Δεν προτείνει υπουργό οικονομικών Κανέλλη, υπουργό εξωτερικών Παφίλη και εγώ δεν ξέρω τι. Πάμε τώρα στις απεργίες. Αγαπητέ Γιώργο, αν δεν υπήρχαν αυτές οι λίγες φωνές αντίστασης εντός και εκτός Βουλής, τότε ο μισθός του χαλυβουργού δε θα ήταν 700, αλλά 200 ευρώ. Αυτό ισχύει και για την κάθε χαλυβουργία. Τα αφεντικά απολύουν και μειώνουν μισθούς και αν δεν αντισταθεί κανείς, θα συνεχίσουν να απολύουν, να μειώνουν μισθούς με ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα. Και τις οικογένεις στο λαιμό δεν τις παίρνει το ΚΚΕ. Τις παίρνει το ΔΝΤ που μειώνει το μισθό στα 400-500 ευρώ και λέει "ακόμα δεν είστε Βουλγαρία", λες και στη Βουλγαρία που είναι έτσι οι μισθοί υπάρχει ανάπτυξη. Τις παίρνει το υπ. εργασίας που από Σεπτέμβρη ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ (άκουσον άκουσον), αφήνοντας τα αφεντικά ελεύθερα να στείλουν στον καιάδα τους πάντες. Τις παίρνουν τα ΜΜΕ, τα οποία χρηματίζονται από το ΔΝΤ για να παπαγαλίζουν καθημερινά πόσο πολύ μας σώζει το Μνημόνιο και για να τα χώνουν στους Αντιμνημονιακούς (Υπάρχει ειδικό κλιμάκιο του ΔΝΤ που φροντίζει για τον έλεγχο των ΜΜΕ στις χώρες που πηγαίνει). Θα σου συνιστούσα να πάψεις να είσαι εμμονικός με αυτό το ζήτημα, γιατί ο οικονομικός φιλελευθερισμός απέτυχε και αυτός, λιγότερο από 20 χρόνια μετά την αποτυχία του κρατικισμού. Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα νέο μοντέλο οργάνωσης και διοίκησης της οικονομίας, το οποίο σίγουρα δεν είναι αυτό που αυτή τη στιγμή διαθέτουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα είμαι όσο εμμονικός θέλω για ένα πρόγραμμα που σε άλλες χώρες που εφαρμόστηκε ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ. Να μην εφάρμοζαν οι κυβερνώντες μόνο τις περικοπές, να μην ήμασταν σε αυτό το σημείο. Όσο για το ΚΚΕ, μου είναι προσωπικά αδιάφορο σαν πολιτική οντότητα, αλλα΄δεν θα ανεχτώ τις μεθόδους τσαμπουκά. Ξεχνάς πως στην μονάδα του Βόλου πέρασε η γραμμή της εργοδοσίας, αφού έγινε και απεργία, και όλα λειτουργούν ευρύθμως. Έχετε κολλήσει οι αντιμνημονιακοί ότι σας φιμώνουν, δεν είναι καθόλου έτσι, έχετε τόσα μέσα έκφρασης, του διαδικτύου συμπεριλαμβανομένου. Επίσης, κανένας μηχανισμός δεν υπάρχιε, διότι δεν μιλάμε μόνο για ΔΝΤ,σας συμφέρει να το λέτε, εδώ πρόκειται για Τρόικα. Όσο για την κατάργηση των αποζημιώσεων, δεν ισχύει και σταματήστε να λέτε ό,τι θέλετε προς τρομοκράτηση. Ο οικονομικός φιλελευθερισμός επικρατεί, δεν απέτυχε, απλά η Ελλάδα είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση κρατικισμού, όπου το απόστημα δεν έχει σπάσει. Θα σπάσει και τότε πολλά τρωκτικά κρατικοδίαιατα, θα βρεθούν να ψάχνουν αλλού το τυρί τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ ότι λειτούργησε σε μερικές χώρες...Υπάρχουν όμως και χώρες που απέτυχε και αφού έπαψαν πια να συμβουλεύονται τους παντογνώστες του ΔΝΤ, τώρα αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς. Αυτό συμβαίνει γιατί η συνταγή που προτείνεται είναι πάντα η ίδια και όπως και να το κάνουμε δεν μπορεί να ταιριάζει σε κάθε χώρα. Θα μου αναφέρεις πολύ σωστά τις Αραβικές χώρες και θα μου πεις "κοίτα να δεις εκεί τους εμπίρηδες.Από εκεί πέρασε το ΔΝΤ", και θα σου πω ότι το ΔΝΤ πέρασε και από την Αργεντινή, όπου παρατηρήθηκαν ακριβώς τα ίδια φαινόμενα που παρατηρούνται σε εμάς (περικοπές μισθών-συντάξεων, ΑΓΟΡΑΖΩ ΧΡΥΣΟ-I BUY GOLD κλπ κλπ). Όταν ο πρόεδρος τότε έδιωξε νύχτα το ΔΝΤ και έκανε στάση πληρωμών, όλοι τον θεωρούσαν τότε παράφρωνα και τα ΜΜΕ είχαν σπεύσει να αποδοκιμάσουν την "κίνηση που έπερνε στο λαιμό της εκατομμύρια ανθρώπους". Κι όμως, η Αργεντινή, στηριζόμενη στην ΠΑΡΑΓΩΓΗ της (Χμ...Και αυτό το έχουμε στην Ελλάδα, μήπως να το χρησιμοποιούσαμε), αυτή τη στιγμή αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς. Και τον κόσμο δεν τον τρομοκρατούμε εμείς, τον τρομοκρατούν τα ΜΜΕ. Το κατά δύναμει έκαναν πάλι οι νταβατζήδες και μη μου πεις πως μας προσέφεραν αντικειμενική ενημέρωση. Τρομοκρατικές κωρώνες "Ο Τσίπρας θα μας πάει στη δραχμή, ο τσίπρας θα μας πάει στη δραχμή", "Ο Τσίπρας θα σου πάρει τις καταθέσεις σου, το κομπόδεμά σου" και άλλα παρόμοια (Μέχρι και η διοίκηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ επιστρατεύτηκε με την τρομοκρατική "ΕΚΘΕΣΗ ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ", την οποία συνυπέγραψε το ΔΝΤ). Πήγε λοιπόν ο γέρος φοβισμένος στην κάλπη και ψήφισε τα μνημονιακά κόμματα (Δεν είναι τυχαίο ότι στα 60+ όλα τα αντιμνημονιακά κόμματα έπαιρναν ψωροδεκάρες). Όσο για τις αποζημιώσεις, το είχε ζητήσει επίμονα η τρόικα, αλλά δεν ξέρω αν πρόλαβαν να το ψηφίσουν τα σαίνια μας ή τους πρόλαβαν οι εκλογές. Τέλος, επειδή ανέφερες την Ελλάδα και τα κρατικοδίαιτα τρωκτικά να σου υπενθυμίσω ποια κόμματα τα τάιζαν και με ποιανών λεφτά;

      Διαγραφή