Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Άβυσσος check!

                                   

Χρυσή αυγή. Ποιος τολμάει να θίξει, να σχολιάσει ή ακομη να πλησιάσει αυτό το... φαινόμενο; Πιθανότατα ξεκινώντας κάποιος να διαβάζει το συγκεκριμένο άρθρο θα νομίσει πως πρόκειται για κάποιον φανατικό, αντιεθνικιστή και ίσως "ξεπουλημένο" Νεοέλληνα! Οι φανατισμοί όμως, οι ακραίες εθνικιστικές αντιλήψεις και εκδηλώσεις, που τελικά μάλλον ζημιώνουν παρα οφελούν τη χώρα, καθώς και επιδιωκόμενη κερδοσκοπία μέσω του λαϊκισμού, είναι μάλλον γνωρίσματα της παράταξης αυτής. Δυστυχώς, τόσο για τον ίδιο της τον εαυτό, όσο και για όλη την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, η "Χρυσή Αυγή" διαψεύδει ολοένα και περισσότερο το νοηματικό περιεχόμενο του ονόματος της. Αλίμονο αν μια χρυσή αυγή για τη χώρα μας συνεπάγεται άπλετη βία, φόβο, απειλές και αδικία! Δυστυχώς η "Χρυσή Αυγή" μόνο τέτοιου είδους ερεθίσματα προσφέρει, από αυτά γίνεται γνωστή και τρέφεται και αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί αν ο καθένας μας σκεφτεί συνήθως με ποιες αφορμές ερχόμαστε σε επαφή μαζί της.

Για το κόμμα αυτό θα μπορούσα να σχολιάσω, να συζητήσω και να ερευνήσω επί ώρες και με οποιονδήποτε θα ήταν πρόθυμος, προκειμένου να καταλαβω τόσο από πού ξεκίνησε, όσο και το προς τα πού οδεύει. Το προσπάθησα. Δεν αναφέρομαι σε καμία επιπόλαιη προσπάθεια απλής πρόσληψης πληροφοριών όπου στο τέλος ο αναγνώστης-ακροατής-συζητητής ακούει τη φωνούλα εκείνη που λέει "Δεν βαριέσαι; Ποιος νοιάζεται;". Άλλωστε ο κρότος αυτού του κόμματος και των ενεργειών του ήταν αρκετός ώστε να μου προκαλέσει ενδιαφέρον, έκπληξη, περιέργεια, ανάμεικτα συναισθήματα. Ο κρότος... Ο κρότος; Ναι! Εκεί, στο νόημα ακριβώς αυτής της λέξης ήταν που συνειδητοποίησα τι με στενοχωρεί, τι με εκνευρίζει, τι με αφοπλίζει και τι με παραξενεύει πιο πολύ με αυτό το κόμμα. Βλέπετε, είναι ακριβώς όπως ένα ηφαίστειο που εκρύγνειται με μανία, ξεσπάει πετώντας τη λάβα του χωρίς έλεος και τραντάζει τη γη απ' την ψυχή της! Το πρώτο που απασχόλησε τον άνθρωπο δεν ήταν ποια μυστηριώδη πετρώματα, υγρά και υλικά προκάλεσαν αυτό το φαινόμενο, αλλά το γεγονός ότι το αποτέλεσμά του είναι τρομερό και επικίνδυνο. Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση, δεν με προβληματίζει τι ακριβώς κάνει η "Χρυσή Αυγή", πώς ακριβώς και γιατί ακριβώς το κάνει, μα ότι όλα της ανεξαιρέτως συνυφαίνονται με τη βία. Μετά από όσα έχω πληροφορηθεί ή διαβάσει για τα παράνομα μέλη της, τις παράνομες θέσεις και αντιλήψεις, τα μέχρι τώρα "κατορθώματά" της, ξέρω καλά πως η απροκάλυπτη βία θα ξεχυλίζει και θα εμφανίζεται διαρκώς σαν φάντασμα που θα τη στοιχείωνει. Ίσως κάποιος σκεφτεί ότι χρησιμοποιώ με άνεση τη λέξη "παράνομα". Πράγματι. Αναφερόμενη όχι σε μια μορφή παρανομίας, ενάντια στους γραπτούς νόμους μιας αμφιβόλου δικαίου πλέον πολιτείας, αλλά σε μια καθολικότητα ασελγίας εις βάρος κάθε ανθρώπινου δικαιώματος, όπως αυτό της ανεξιθρησκείας ή της ισηγορίας και της ισοπολιτείας.

Όταν για πρώτη φορά είδαμε, οι περισσότεροι έντρομοι, την "Χρυσή Αυγή" να εισέρχεται στη Βουλή των Ελλήνων πιστέψαμε ότι "ο κόσμος δεν ξέρει τι πραγματικά ψηφίζει", τη δεύτερη φορά καταλάβαμε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Είναι φυσικό επακόλουθο σε μια χώρα υπό κατάρρευση να παρασιτούν πολιτικές παρατάξεις σαν αυτή, την οποία οι πολίτες καταλήγουν να εμπιστεύονται και τελικά να ενισχύουν, γιατί δεν έχουν διδαχθεί, ούτε βιώσει την αληθινή δημοκρατία και επομένως δεν την αποζητούν. Δεν κρίνω την εισαγωγή της στο Κοινοβούλιο άδικη. Αν εκπροσωπεί μια μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, τότε επάξια βρίσκεται εκεί. Απλά κάτι μέσα μού μου λέει ότι "δεν θα δουλέψει". Δεν μπορεί. Γιατί; Γιατί ένα κόμμα που δεν υποστηρίζει τη δημοκρατία δεν δύναται να λειτουργήσει και να αποδώσει μέσα σε αυτήν. Αντίθετα θα την προσβάλλει ανεπανόρθωτα εκ των έσω. Μακάρι να μην δούμε θεσμούς και αξίες, που η ίδια η ανθρωπότητα χρειάστηκε χρόνο για να κατανοήσει, να εντάξει στη ζωή της και να συνειδητοποιήσει ότι ανήκουν στα επιτεύγματά της, να κατακερματίζονται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου